Ævintýri dagsins

Þetta var nú meiri dagurinn.

Í dag lenti ég í heldur óskemmtilegri lífsreynslu. Eftir skóla löbbuðum ég, Ívar og Hreiðar áleiðis niður í bæ. Þegar við vorum ca. hálfnaðir á þessari rólegu göngu þá fæ ég alveg uppúr þurru þennan líka þunga og stingandi verk fyrir hjartað. Ég reyndi að draga andann rólega en þá kom hann aftur. Í hvert skipti sem ég dró niður andann kom þessi stingur, svo ég stoppaði og reyndi að róa mig aðeins niður, anda eðlilega og bíða þetta af mér. Fæ svona af og til, en reyndar ekki svona mikið og lengi. En ég ákvað að þetta myndi bara fara einsog öll hin skiptin, tek af mér skólatöskuna og held frekar á henni og held göngunni áfram, þó rólega. Ekkert er verkurinn þó að fara, er alltaf í brjóstinu alveg stingandi með hverjum andardrættinum. Þegar við erum komnir niður í bæ staðnæmumst við, en ég er heldur tregur við að labba af stað aftur, leið hálf undarlega, var dofinn og enn með verkinn sem hafði ekki minnkað neitt. Skyndilega fer mig að svima, svo ég legg frá mér töskuna og reyni að ná "balance" aftur. Þá hætti ég að sjá í fókus, allt verður að móðu og sama hvað ég reyni að ná mér í súrefni þá bara virðist þetta versna. Ég skiljanlega varð skíthræddur á þessu mómenti og ákvað í samráði við strákana að þetta væri ekkert sniðugt lengur, ég þyrfti að drífa mig uppá bráðamóttöku og láta skoða þetta strax. Við hendum okkur inní leigubíl og brunum uppeftir og þar er ég tekinn beint í ýmsar skoðanir og línurit tekið af starfsemi hjartans og blóðþrýstingur mældur. Um þetta leyti var verkurinn loks farinn, en ég var með háan púls og verulega stressaður eftir allt saman. Ekkert athugavert kom í ljós, nema þegar hlustað var á hjartað, en þá heyrðist eitthvað aukahljóð sem læknirinn sagði að væri óeðlilegt. Veit hinsvegar ekki hvort að verkurinn hafi stafað af því eða ekki? En það átti að senda mig í annað hjartatékk, en því miður þá eru biðlistar svo langir að ég verð líklega farinn frá Danmörku áður en það gerist. Er hinsvegar með frænda heima sem er hjartaskurðlæknir svo að hann sér um mig í fríinu, smá klíka ;)
Allavega held ég að ég hafi sjaldan eða aldrei verið jafn hræddur á minni ævi, hélt að eitthvað væri að gefa sig. Þakka Hreiðari og Ívari fyrir alla aðstoðina samt, hetjur dagsins. Málið er kannski líka að ég fór í hjartaþræðingu 5 ára gamall vegna þrengsla í lungnaslagæð, þetta gæti allt stafað af því? Eða kannski ekki? En lengri er sagan ekki, þar hafiði sjúkrasöguna mína.
Allavega er ég hress núna og læt þetta ekki stoppa mig í prófundirbúningi sem er núna, aðeins vika í 6 tíma prófið.
En það er ekki meira í bili, vildi bara updeita aðeins frá Kolding, sjáumst eftir 3 vikur.
Gummi.