Marketing Research
Er draumaáfangi sem ég er að ljúka hérna í IBA. Í lok síðustu annar, semsagt í byrjun júní, fengum við það verkefni að útbúa könnun sem við áttum að dreifa í skóla eða þvíumlíkt og gera síðan greinargóða ritgerð um niðurstöðurnar. Jæja, get ekki sagt að við Íslendingarnir höfum gert mikið í sumar, en tókum okkur til í kvöld og byrjuðum á þessu öllu saman. Sem er auðvitað ekki frásögu færandi nema fyrir þær sakir að skiladagur er á morgun, fyrir klukkan 12 á hádegi.
Við hittumst um 8 leytið í kvöld, fengum okkur diet coke í kribinu hans Hreiðars, og núna rúmum 6 tímum síðar er þessi fínasta ritgerð uppá 25 bls. tilbúin. Ég er svo mikið viss um að hún hafi verið fín líka.
En það fyndnasta við þetta allt saman er það að ég er nokkuð viss um að hann Peter, kennarinn í áfanganum, eigi ekki eftir að skoða ritgerðina, heldur líta á kannski fyrstu 3-4 bls. og sjá að þetta líti ágætlega út og svo bara henda einkunn á þetta. Þetta er fjarkennsluáfangi með aðeins 2 tímum hjá kennara en samt gleymdi hann öðrum þeirra! Svo mætti hann í seinni tímann, í bleikum pólóbol með þá fáránlegustu ljósabekkjabrúnku sem ég hef séð (busastelpur í F.Su. hefðu blygðast sín) og sagði okkur að vera sem flest saman í hóp í ritgerðinni, þá væru færri verkefni fyrir hann að fara yfir.
Ég hef nú yfirleitt lagt mig fram í náminu, en þegar svona trúður er kennari fer maður ósjálfrátt á sama level og hann. Ekki stoltur af því að segja það en svona er þetta bara. Einsog Valli Reynis sagði: "Það geta ekki allir komið í afmæli!"