Gleðilegt ár!

Það er ekki seinna vænna að óska öllum gleðilegs nýs árs og fengsældar á komandi ári. Það er aldrei að vita nema maður geri upp árið sem er að líða í pistli ekki ósvipuðum og ég gerði snemma á árinu 2007.

Ég fer á dansleik á Hvolsvelli þetta árið sem er nýjung, en það er ansi fátt á boðstólunum í heimabænum þetta árið sem vakti áhuga minn. Eftir troðningsballið í Hvíta Húsinu á annan í jólum sé ég mér ekki fært um að fara aftur á næstunni þangað þó að þar verði eflaust úrvalsölvun og daður í hæsta gæðaflokki.

Vonandi eru allir komnir með nýársheitin á hreint, ég veit að ég er með nokkur uppí erminni.

Nýárskveðjur - 2008!!

Gummi.

London-Jól

Þá er Desember rúllandi sem aldrei fyrr, allt komið á fullt með jólagjafainnkaup, lítil börn grenjandi í Hamleys, unglingsstelpur að "kredda" í Primark og hlaða á sig ljósbrúnum pappírspokum fullum af toppum og háum hælum framleiddum af börnum á Filippseyjum, ungar mæður jæjandi og dæsandi í strætóum niður Regent Street horfandi gegnum móðuna á gluggunum á verslunarútstillingarnar og 20% afsláttarmiðana sem sístressaðir verslunareigendur hafa hengt út til að reyna að halda jólaversluninni í ár amk jafnhárri og í fyrra. Skítt með framlegð, ef þú getur sýnt framá að söluverðmætið sé meira en í fyrra þá þarftu ekki að sjá framá hlutabréfaverðs-rennibraut einsog hefur verið svolítið í tísku fyrir þessi jólin.

Í fréttum er það helst að ég fór til Liverpool og á magnaðan leik. Best að setja inn nokkar myndir, aka myndablogg!

Byrjuðum á því að chilla á Melwood æfingasvæði Liverpool þar sem Torres m.a. "rassaði" Reina uppá grínið. Við hlógum einsog fífl og gáfum honum svo hæfæv og fengum okkur StjerneMix og 7up saman.


Ég nýlentur á lestarstöðinni á Liverpool Lime Street og að sturta í mig bjóL. Mjög klassískt.


Óli og ég komnir heim á Anfield Road, erum þarna fyrir framan þennan frægasta fótboltavöll heimsins.


The Park, sem er Liverpoolpöbbinn þar sem við syngjum alltaf fyrir leiki. Pínulítill og skítugur staður en þvílík sál, og þvílík eitrun!


BjóL inná The Park, bjórinn bragðast betur þar!


Verið að syngja Champione lagið, sem reyndarheyrðist ekkert þar sem Liverpool stuðningsmennirnir sungu "Youll never walk alone" á sama tíma. Sem var geðveikt!


Ég og Óli sturluðumst þegar Torres frændi skoraði seinna markið sitt í leiknum og kom Liverpool yfir. Fyrir aftan okkur sátu sirka 10 stykki af portúgölum sem voru ekki sáttir við gang mála.

Heimferðin var þannig að við fórum beint uppá rútustöð í Liverpool eftir leikinn og biðum þar í 90 mín eftir rútunni sem átti að keyra með okkur til London. Ferðin tók 7 klst með stoppi í Birmingham þar sem við skiptum um rútu. Við vorum komin heim klukkan 7 um morguninn og ég svaf ekki eina helvítis mínútu alla ferðina þar sem ég get bara einfaldlega ekki sofið sitjandi í bíl. Einnig sat einhver hobbitakona við hliðiná mér mestalla leiðina sem lyktaði einsog gamall fimm punda seðill.

Þessa stundina erum við Elín að undirbúa jólin. Ég keypti jólatré í gær og skreytti á meðan hún lærði, en hún hefur verið að vinna að verkefni alla vikuna sem hún skilar á þriðjudaginn. Þá um kvöldið er svo planað að fara á skauta í Hyde Park með nokkrum félögum úr vinnunni, og síðan á föstudaginn er jólahátíð hjá vinnunni minni, en hún fer fram þannig að við drekkum mikið mikið mikið af Mojito og skiptumst á jólagjöfum. Á sunnudaginn eftir viku á svo kjötbollan afmæli og þá gerum við eflaust e-ð kósý, enda fer hún síðan heim daginn eftir eða þann 17 des. Ég mun svo fylgja þrem dögum seinna og verð líklega til 6. janúar ef allt fer að óskum.

Ég vona svo að komast á snjóbretti í jólafríinu enda hef ég heyrt að Bláfjöll séu opin núna. Ef ekki þá erum við Elín ásamt Ella og Helgu að fara í skíðaferð einhvert til Evrópu í mars/apríl á næsta ári, og mega endilega fleiri slást í hópinn. Heiðar er mjög heitur og eitthvað segir mér að Örvar láti þetta ekki sleppa framhjá sér heldur ;), enda er hann samkynhneigður og frábær skíðamaður.
Einnig erum við að fara á Radiohead tónleika í júlí á næsta ári, til Berlínar góðan daginn! Þetta sagði Elín mér allavega um daginn þegar ég var í vinnunni, hún er mjög mikill planari stelpan.

Í fréttum er einnig það að Þórir frændi meiddi sig um daginn, og verður frá handboltaiðkun í einhverja mánuði skyldist mér. Hann viðbeinsbrotnaði á æfingu! Við Elín skilum góðum kveðjum til hans og vonum að hann hafi það gott.


Ég og Þórir mjög þroskaðir með apabindi í London Zoo, fyrir nokkrum vikum síðan.

Ég ætla að láta nokkar myndir fylgja með í viðbót af því sem við höfum verið að gera undanfarið í London...


Við Elín fórum aftur í Rommý og þar sem ég vann fékk ég að vera með þetta forláta höfuðband sem Elín valdi.


Elín tapaði aftur á móti og ég hafði valið höfuðklóruna okkar sem höfuðfat taparans, sem hún bar með mikilli skömm mestallt spilið.


Við fórum í jólalandið í Harrods þar sem ég var látinn sitja fyrir, enda búinn að horfa á tvær seríur af Americas Next Top Excel Model


Alexander og Thea eru orðnir fastagestir hjá okkur, enda býr hún í London og Lexi flýgur oftar á milli heldur en Dennis Bergkamp


Höddi sást einnig í rúllustiganum í Camden klæddur í grænan Lacoste bol með 700 milljón punda svipinn


Við Elín fundum skítugasta hvítahyskis hjólhýsahverfið í Bretlandi, í Kent nánara sagt. Ef þú átt ekki hús á hjólum hérna þá mátti vinsamlegast vera úti.


Mamma og pabbi komu í heimsókn, og gáfu okkur m.a. 7 kíló af ólöglega innfluttu nammi.


Helga Lillian og Elli komu í heimsókn og syndguðu heldur betur gestadýnuna okkar. Sjáiði bara svipinn á Helgu!


Við fórum á Arcade Fire tónleika þar sem Elli labbaði á hurð og festi munninn í stút


Svo fæ ég aldrei leið á þessari mynd. Elín vs. Súkkulaðipizzan, má varla á milli sjá hvor hefur betur.

En jæja, nú verð ég að hætta að blogga þar sem kjötbollan sagði leyniorðið:
"Eru Magni og konan hans ennþá saman?"

Hverjum er ekki sama?

Bæbæ Gummi frá London.

... and you'll never walk alone"

Á morgun vakna ég klukkan 7 og tek strætó númer 16 niðrá Marble Arch. 25 mínútum seinna er ég kominn í gymið að beygja stangir, brenna úr hlaupabrettunum og láta alla hina líta illa út (einsog mér einum er lagið myndu sennilega allir segja). Klukkan 9 er búið að benda mér vinsamlegast á það að vera úti og þá rölti ég í 5 mínútur í austurátt niður Oxford Stræti og í vinnuna. Þar reyni ég að gera e-ð af viti í 3 tíma áður en ég fer uppá Euston og tek lestina til LIVERPOOL.

Á morgun mun ég fara til Bítlaborgarinnar í annað skiptið á mínum ferli til að sjá Steven Gerrard og fjölskyldu spila fótbolta. Óli Johnson kemur aftur með og hefur Sigrún kærasta hans tekið sæti Heyðingjans (Helga) í þetta skiptið. Því miður komst Elín ekki með því það er verið að sýna lokaþátt American's Next Top Model sama kvöld og leikurinn er og það er vonlaust að finna VHS videospólur ennþá til að taka þáttinn upp.

Einnig gæti verið að hún sé að læra og komist ekki.

Að fara á meistaradeildarleik er bara svo mikið mikið meira heldur en að fara á deildarleik nokkru tímann. Ég hef farið á einn þannig leik áður, og fékk gæsahúð þegar Champione lagið byrjaði, samt var ég staddur á Emirates Stadium það skiptið. Hvernig verður þetta þá á Anfield?!?

hhcNYway þá ætla ég að taka fullt af myndum, reyna að drekka 20 bjóra og ekki týna veskinu mínu í þetta skiptið.

YNWA!


Reynið að giska á hvað er verið að auglýsa, ekki séns að þið náið því!

Er þetta blogg?

Jább, ansi hræddur um það!

Fannst kominn tími á það að setja smá hérna inn. Við Elín höfum það allsvakalega gott í London ef einhver var að velta því fyrir sér, og er ótrúlegt hvað tíminn líður hratt. Maður heyrir það oftar og oftar hvað stutt sé orðið í jólin, og verður þess líka var á hverjum degi þegar maður fer í vinnuna og sér að Oxford Street er orðin upplýst af jólaljósum. Ef ég síðan lít útum gluggann í vinnunni blasir við mér glannalegasta jólaskreyting Bretlands, en það mun vera Debenhams en hún var skreytt þetta árið af Jólabarninu sjálfu á prozaki.
Einn vinnufélagi minn hafði það á orði að Debenhams myndi líta út einsog Corona bjórflaska, og ég held að hann hafi vinninginn!

Fyrir utan jólafárið þá erum við búin að fá heimsóknir, Margrét og Þórir einsog sást á myndunum í síðasta "bloggi", og síðan helgina eftir voru vinir Elínar frá Danmörku hérna ásamt því að Sigrún hans Óla gisti hjá okkur yfir helgina þar sem Óli gerðist svo djarfur að hann fór að leita að tilgangi lífsins í Taílandi. Hann kom tilbaka svo ég áætla að hann hafi fundið eitthvað! Þessum heimsóknum mun aldrei linna því að Elvis og Helga eru að koma næstu helgi ásamt því að mamma og pabbi mæta í árlegu London-jóla-ferðina þar sem þau kaupa jólagjafir og hvaðeina. Eitt er víst að ég ætla að fá mér bjól næstu helgi og jafnvel kíkja á Arcade Fire tónleika.

Ég hef ætlað að blogga hingað inn í nokkur skipti síðan síðast (og þá er ég að tala um þegar ég segi frá einhverju). En alltaf þegar það gerist þá fer ég líka að hugsa um e-ð annað sem ég gæti gert í staðinn, og einsog sést þá hefur þetta "e-ð annað" alltaf haft vinninginn. Þessvegna hefur margt sem hefur á daga mína drifið gleymst, en þó er tvennt sem mig langar að segja frá.

Ég fór á charity event í vikunni. Það var verið að bjóða upp allskonar hluti til að safna peningum fyrir barnaspítala og meðal þeirra sem voru þarna voru nokkrir leikmenn West Ham ásamt Joe Cole úr Chelsea. Eftir að síðasti hluturinn hafði verið boðinn upp þá segir uppboðsstjórinn (er það til?) að ef einhver vilji gefa 5,000 pund þá muni Anton Ferdinand og Carlton Cole, leikmenn West Ham, fara uppá svið og syngja og dansa Moonwalk. Mjög spennandi. Jæja, salurinn fer aðeins að hugsa sig um og þá stendur Joe Cole upp, réttir upp hendina og segist glaður gefa þennan pening til góðs málefnis (og til að sjá mótherjana gera sig að fíflum sennilega!). Allavega, til að enda stutta sögu fóru félagarnir upp og gerðu sig að fíflum einsog sést á myndinni hér að neðan:
Joe Cole stóð fyrir neðan sviðið og hló einsog fífl allan tímann. Money well spent!

Ég og Elín fórum í gær til Kent, sem er sirka klukkutíma fyrir utan London, þar sem við vorum boðin á árlegt flugeldapartý. Við leigðum hótelherbergi í litlu þorpi sem heitir Wateringbury og enginn hefur aldrei heyrt um áður, en er voðalega kósý staður og mjög gott að komast aðeins í sveitasæluna úr stórborgargeðsýkinni og nauðgununum (eða ekki).
En eitt smáatriði sem ég vissi ekki var að þetta partý var eingöngu "útipartý", þannig að við Elín voru ekki beint í hlýjustu fötunum! Það gerði lítið til þar sem það voru tjöld og heitt kakó á staðnum, plús að Óli og Höddi sáu um að dansa fyrir mannskapinn svo öllum hlýnaði allverulega um hjartarætur. Elín festi skóinn sinn einusinni í drullupolli og steig svo á sokknum oní drulluna í næsta skrefi, sem var fyndið (fannst mér). Það sem stóð samt mest uppúr í þessu partýi var hvað partýhaldarinn á svakalega landareign og hús! Við Elín tókum örugglega 400 myndir (ofmat) af húsunum, sundlaugargarðinum, 15 mínútna flugeldasýningunni, indjánatjöldunum, hjólhýsunum, vatninu og ég veit ekki hvað sem urðu á vegi okkar þarna. Ótrúlegt!

Allavega, þangað til næst!

BÆJÓ!

Myndabloggið snýr aftur!

Komnar inn milljón myndir.



Ýtið á myndina til að sjá herlegheitin.

Ég á líka fullt af sögum, svo að það er aldrei að vita nema e-ð leki inná netið bráðlega, samt þori ég ekki að lofa neinu.

Best,
GE

Sagan endalausa...

... heldur áfram. Ég fékk símtal í morgun (eða réttara sagt voru lögð skilaboð inná talhólfið mitt) um að British Telecom kæmust ekki til mín þann 3. október til að setja upp netið, heldur þyrftu þeir að nota næsta mögulega opna tíma sem væri þann 16. Svo spurðu þeir hvort ég væri ekki sáttur með þetta og sögðu bæ. Ég reyndi að hringja í þá í klukkutíma en náði ekki í gegn, enda hefði ég bara verið dónalegur í símann ef ég hefði náð að tala við einhvern. Málið er samt að tíminn sem ég fékk þann 3. október var í rauninni re-schedule af öðrum tíma sem var 3 vikum áður, en þeir mættu ekki þá. Og sá upphaflegi tími var í rauninni fenginn eftir að ég hringdi í þá 3 vikum áður, þannig að þetta er búinn að vera 6 vikna prócess núna og þeir voru að extenda hann um 2 í viðbót.


En hver þarf internet heim til sín?

Í gær spilaði ég fótboltaleik með Lundunum, þar sem við unnum Noreg 6-1. Leikurinn var spilaður á fínum gervigrasvelli uppí Islington, nema hvað að vinstri löppin á mér lítur út einsog Pepperoni 67 pizza (double pep, double ostur og chili) - s.s. það vantar mestmegnis skinnið á hana og það lekur blóð og e-ð gult útúr henni, mjög líklega ekki frappó samt. En það var samt vel þess virði því að Torresinn sjálfur (ég) fullkomnaði þrennuna eftir að ég var straujaður niður inní teig (þá fór sko allt skinnið af löppinni). En ég fékk víti sem ég skoraði úr, mjög sweet og sólin skein á Lundana í nýju búningunum sem Icelandair sponsuðu svona myndarlega á okkur. Verst að ég gleymdi að láta Ellu beib taka myndir, gerum það næst.

Brynjar var 22 ára þann 27, stórglæsilegur árangur, e-ð sem Maggi sundkennari bjóst aldrei við að myndi gerast. Reyndar var líka margt í fari Magga sundkennara sem Brynjar bjóst aldrei við að myndi gerast, þannig að þeir eru um það bil kvittir. Einnig er eitthvað sem segir mér að afmælið hans Hjalta Magnússonar sé á næstu grösum, verður spennandi að sjá hvort ég fái boðskort innanum bréfalúguna a næstunni!

Í gær sá ég síðan byrjunina á Rúbbíleik milli Skotlands og Ítalíu, þar sem einn fékk augnmeiðsl og annar lenti illa á hálsinum eftir 2 metra hátt stökk og steinrotaðist. Þetta voru bara fyrstu 10 mínúturnar. Tökum nokkur dæmi um hvað þessi íþrótt er falleg og dönnuð:



Allavega, eitt sem ég skyldi ekki alveg, en það var að einn ítalinn fékk gult spjald? Hvernig í andskotanum fær maður gult spjald í íþrótt sem þú mátt nánast drepa mótherjann með því að hlaupa hann niður?


Er þetta e-ð fyndið?


Ég ætla heim núna og panta mér pizzu. Sjáumst.

ge

The neverending story

Er sagan um mig og British Telecom, en ég held að Jamie Kennedy sé að vinna þar og ætli að X-a mig. Bíða þangað til ég sleppi mér yfir því að internettengingin heima hjá mér verði aldrei tengd og myrði einhvern sandapa hérna. Nóg um það.

Staines er lítill bær sirka klukkutíma fyrir utan central London sem er hvað þekktastur fyrir það að Ali-G nokkur bjó þar. Hann var einmitt í West Staines Massive klíkunni, sem allir muna eftir. „East side is the best“ - „West side is the best“ og svo framvegis. Ég og Elín fórum til Staines um liðna helgi, í hinn marg-umdeilda og alræmda skemmtigarð „Thorpe Park“. Við lögðum snemma af stað, um 9 um morguninn og aldrei þessu vant vorum við Elín mætt fyrst á staðinn (erum búin að koma því í vana að vera a.m.k. klukkutíma og korteri of sein þegar við hittum annað fólk(sem er ekki vinsælt(en mjög töff))). Þetta var einn besti dagur í London í sumar, steikjandi sól og vel hlýtt, þannig að við fengum okkur donut á leiðinni (sem maður gerir, er það ekki?). Við vorum komin í Thorpe park um 11 leytið og þá hófst dagurinn sem Gummi stóð í biðröð. Tækin þarna eru allsvakaleg, ég neita því ekki, en við komust samt aðeins í 6 þeirra yfir allan daginn þar sem biðtíminn í hvert tæki var frá 60-90 mínútum. Ég var ekkert alltof hress með gang mála framanaf, orðinn frekar þreyttur á öskrunum í aðalkúnnahóp garðsins. 75% af fólkinu sem sækir garðinn er kvenkyns, á aldrinum 13-17 ára og ferðast í hópum sem innihalda 3-8 kvikindi. Þau eru oftast í eins peysum með merkingum á bakinu (oftast gælunöfn), með spangir og finnst allt ægilega fyndið og spennandi.

Allavega, í lok dagsins þá komumst við loksins í tækið sem ég hafði horft á allan daginn og alltaf fengið kvíða lengst niðrí maga þegar ég sá það. Stealth er hraðskreiðasti rússíbani í Evrópu, fer uppí 130 km á klst á 1.8 sekúndum (2.3 var það fyrst en á wikipedia segja þeir að hann sé víst hraðari í dag en hann var þegar hann opnaði). Einsog það sé ekki nóg, þá fer hann líka 70 metra uppí loftið, þverhnípt, bara til að fara beinustu leið niður aftur, 90 gráður takk fyrir okkur. Þessi ferð tekur 15 sekúndur (90 mínútur og 15 sekúndur með biðröð) en er vel þess virði. Í heildina fær þessi skemmtigarður 4 kebaba og 2 skammta af fröllum, af 7 mögulegum.

Elín er byrjuð í skólanum. Ég er viss um að hún eigi eftir að valda usla.

Og svo fórum við í bíó um daginn og sáum 3:10 to Yuma sem fær 6 kebaba og stóra kók með tveim rörum.

Í gær fórum við á Iceland Airwaves tónleika í Kilburn, sem er rétt hjá okkur. Hafdís Huld, Jan Mayen og Motion Boys tróðu upp og fylltist allt af íslendingum. Ég missti reyndar af mestallri dagskránni þar sem ég var í símanum, en það sem stóð uppúr var að Reyka Vodka var með auglýsingar þarna útum allt.

„The only flavoured vodka made in Iceland is vodka flavoured vodka.“ Og hvað eru mörg vodka í því? Ívar? Einhver?

Á næstunni eigum við von á góðum gestum, Þórir og Margrét með Jason einkason sinn og frumburð ætla að mæta, Ella og Helgi með sinn frumburð ætla að fylgja þeim á eftir og svo eru örugglega þúsund manns sem ég er að gleyma og/eða nenni ekki að telja upp.

Brynjar sendi mér mail um daginn þar sem var mynd af Torres berum að ofan að auglýsa Pepe gallabuxur. Fyrir neðan textann stóð: „Torres – er hægt að vera meira nammi?“ Ég held að hann ætti að fara að hugsa sinn gang, eflaust búinn að búa of nálægt Örvari síðustu mánuði.

Spurning. Er ég sá eini sem er orðinn dauðþreyttur á að lesa fréttir um það hvað Amy Winehouse er mikill dópisti, hvað Pete Doherty er mikill dópisti, og hvað Madeleine McCann er mikið týnd?

Og ég og Elín spiluðum rommý um daginn. Hún kenndi mér spilið nokkrum kvöldum áður, og var þetta því annað skiptið sem við spiluðum. Við höfðum það þannig að sá sem var með forustu fékk að vera með forláta pípuhatt til merkis um yfirburði og þokka, sá sem var að tapa átti að vera með grænan pallíettutrefil (ég veit!).

Látum myndirnar tala...

Kevin Federline

That's how the Federline's roll...

Áður en ég segi nokkuð þá vil ég tileinka þetta blogg honum Brynjari Bergsteinssyni. Og gaman að geta þess að hann á það til að hringja í mig um miðjar nætur ásamt því að senda mér þýsk sms skilaboð í símann.

Það er alltaf nóg að gera í London og hefur þetta sumar algjörlega hlaupið frá manni. Það er þó langt frá því búið hérna í Bretlandi miðað við það að síðustu helgi fórum ég og Elín með lest niður til Brighton (sem tók sirka einn og hálfan) og lágum þar heilan dag á ströndinni í glampandi sól. Einn af hápunktunum í þeirri ferð var þegar ég fór að kaupa drykki handa okkur og þar var sveittur fimmtugur kall með blautan kúrekahatt (aha!) og froðu í munnvikunum að afgreiða. Hann var líka að afgreiða kúluís sem ég afþakkaði pent. Jáneitakk manni, „Bara seinna“.

Ég fór til Íslands helgina þar áður að ná í kjötbolluna sem hafði sloppið í góðar 3 vikur frá mér. Ég notaði ferðina líka til að heimsækja Ella Aarhus en hann hélt partý þar sem m.a. Ívar boðaði fagnaðarerindið. Brynjar var líka þar í góðu stuði og Örvar kom einungis til að fá sér í vörina. Brynjar og Örvar og Ívar. Og ís. Og auðvitað allir hinir strákarnir t.a.m. Hjalti sem að var í bleika „sorry girls I‘m gay“ bolnum bara til að teasa. Ef ég man rétt drakk Hillimirir sjö lítra af úrvalslandabollunni hans Ívars áður en hann fór að vinna á Kaffi Krús. Og Elli Aarhus fór í mig í Guitar Hero bara til að sjá það að vonir hans um að verða tónlistarmaður stóðust ekki frekar en bókhaldið hjá FC Árborg (whammy!). Þetta partý var mjög gott, en síðan fjaraði það útí nóttina þegar Albert Einstein og Stephen Hawking fóru í kappræður útí bílskúr hjá Ella.

Til að halda áfram í öfugri tímaröð þá var ég einn með sjálfum mér í rúmar 3 vikur í London og þann tíma var nú eitt og annað sem gekk á. Ég fór á Prince tónleika sem voru mjög skemmtilegir, ekki skemmdi fyrir að við sem fórum vorum í VIP boxi sem serveraði drykki einsog það væri í tísku, ég spilaði einn sunnudagsfóltboltaleik með einhverju bresku liði og tókst mér að skora einusinni, eðlilega segja sumir, en annars var þetta bara vinna og kósíheit mestan tímann.

Það sem við tekur er uppáhaldsmánuður allra, september sjálfur, en þá er stefnan tekin á að taka einsog 1 gott gítarpartý og svo er hellingur að gerast hjá henni Elínu minni, en kannski best að hún segji frá því sjálf við tækifæri. Er hún ólétt? Eða er Sólrún kannski ólétt? Hver kom með blinda gaurnum og albínóanum í partýið í Suðurbyggðinni síðustu páska??? Svör við þessu og fleiru má finna í næsta þætti.

ge

Diskópartý, myndir

Hérna: Diskó

Gummi.

Myndabloggið hefur slegið rækilega í gegn og því fannst mér tilvalið að halda því áfram. Hér koma fleiri myndir í nýju myndabloggi, en þemað í dag er einmitt "Dizkó", hvort sem fólk vill trúa því eða ekki.

Myndablogg

Ég er byrjaður á nýju myndabloggi. Verði ykkur að góðu.

Vinna, ný íbúð, Elín og regn

Titill bloggsins gefur til kynna allt sem hefur gengið á síðasta mánuðinn eða svo. Ég er byrjaður að vinna á fullu, Elín er komin til London, við erum flutt í massakósý íbúðina okkar og erum búin að vera að gera þetta huggulegt hjá okkur, sem ég verð að viðurkenna að er ansi gaman. Okkur líður allavega mjög svo vel og höfum t.d. verið að þróa eitt og annað í eldamennskunni hjá okkur (ég lofa að setja inn myndir af súkkulaðipizzukvöldinu ef að Elín gefur leyfi).

Við héldum síðan innflutnings-afmælis-Elínarkomin-diskópartý þar sem að venjuleg föt ógildu miðann. Allir mættu nokkuð velklikkað dressaðir, einnig lofa ég myndum af því bráðlega, eða allavega um leið og við fáum internet heima. Það sem bar hæst í þessu teiti var að Höddi söng svo svakalega með Muse að á tímabili gelti hann með "Blackholes & Revelations", sem mig minnir að sé ekki í original laginu. Flott cover, tók lagið og gerði það að sínu!!

London er búin að vera ansi skrýtin veðurlega séð síðustu 2 vikur eða svo. Júnímánuður var mesti regnmánuður í UK síðan 1860, takk fyrir mig. Í dag var hinsvegar sól, og því tilvalið að sofa til 2 og eyða svo restinni af deginum inná hársnyrtistofu þar sem ég og Elín fengum dekurdag (klippingu, litun og frappó).

En það er komið í ljós að Elín verður í London allavega næsta árið, við erum að skoða skóla fyrir hana og líka athuga með einhverja góða vinnu, þar sem að hún verður hérna svona lengi þá er ekki úr vegi að finna e-ð meira spennandi heldur en fataverslun þar sem hún fékk víst meira en nóg af því á Íslandi. Svo er Örvar líka svo hommalegur þegar hann reynir að apa eftir Dressmann auglýsingunum, syngjandi lagið og að pósa. Set inn myndir af því líka.

En ef einhver vill koma til London í heimsókn þá er hann/hún/þau/þeir/þær meira en velkomin að gista hjá okkur (gegn "vægu" gjaldi). Öll fjölskyldan mín er að koma eftir 3 vikur til að vera viðstödd útskriftina mína, það verður gaman hæ. Elín er svo jafnvel að fara á Ísland í smá tíma í ágúst, og þá getur vel verið að ég komi yfir helgi eða svo, plús að mér er boðið í laxveiði í lok júlí/byrjun ágúst í Langá, þannig að hver veit nema við verðum á klakanum á næstunni?

Þetta er gott í bili, hafið það gott allir og bjóðum Torres velkominn til Liverpool, sérstaklega Elli Joð sem óskar honum góðs gengis og vonar að hann eigi eftir að skora mörg falleg mörg á móti Man Utd og fagna vel og lengi með Gerrard frænda, þeir tveir e-ð að faðmast og gefa fæv við hornfánann :)

Sumarkveðjuhiti,

Gummi og Elín (sem er í litun)

01/09/04 - 06/06/07

Ég mæli með www.aicon.is/elli fyrir sögu. Ég setti hana ekki hingað inn því að síðan er búin að vera að stríða mér undanfarna daga. Tekur mig 5 mínútur bara að opna hana, plús að ég kemst ekki í kommentin!

Þangað til næst...


... G

*Update*

s.
endurnýja; endurskoða; uppfæra; gera nútímalegan
n.

Það er einmitt það sem ég ætla að gera núna með þessari færslu. Það hefur ýmislegt gerst síðan síðast, þó það sé stuttur tími liðinn.

Aðalmálið er það að ég er búinn að finna íbúð í London. Ég hafði staðið í mikilli og strangri leit að íbúð, sem ég framkvæmdi þannig að ég rölti í gegnum nokkur hverfi í London þar sem ég gat hugsað mér að búa í. Það sem ég var helst að leita að var:
- Auðvelt commute inní central London, til að komast til vinnu
- Verslanir í næsta nágrenni, og e.t.v. nokkrir veitingastaðir eða barir
- Tiltölulega rólegt og gróið hverfi

Og ég endaði á því að ákveða að Norður-London væri málið, nánar tiltekið meðfram Jubilee tube línunni sem fer beint niðrá Bond Street þar sem vinnan er. Eftir að hafa komist að því að í Kilburn og Willesden Green væri hægt að fá decent 1 herbergja íbúð á viðráðanlegu verði þá hófst leitin þar. Ég straujaði í gegnum rúmlega 10 fasteignasölur, internetið, og þegar mér leist á eitthvað þá varð maður að koma því í kring að fá að skoða íbúðina.
Eftir að hafa skoðað 4-5 íbúðir á þessu svæði þá fékk ég smá kvíðakast verður að viðurkennast. Allar íbúðirnar höfðu verið eldgamlar, með gömlum skítugum teppum og ógeðslegum húsgögnum (í London tíðkast það að leigja út íbúðir með húsgögnum). Ég beið eftir að fá að heyra það stundum að þetta væri falin myndavél, Hemmi Gunn myndi stökkva útúr fataskápnum með svona þyrluhúfu: "Hey Gummi ertu með Calzone í vasanum eða ertu bara svona ánægður að sjá mig" (einkahúmor, mjög fyndinn einkahúmor).
Þriðja daginn sem ég fór í íbúðar-veiði-gallann og tók lestina norður til að skoða íbúðir fékk ég símtal frá einum af mörgum fasteignasölunum sem ég hafði heimsótt. Öll nafnspjöldin sem ég var með í vasanum voru einsog spilastokkur, og ég þurfti að stokka nokkrum sinnum til að finna við hvern ég væri að tala við. NYWHO, hann sagði mér að það hefði verið að koma inná borð til hans íbúðir sem væri verið að gera upp, s.s. standardinn var mönnum bjóðandi og vel það. Ég ákvað að kíkja á þetta betur.
Ég fór með honum að skoða og þá er þetta hús á 3 hæðm með 9 íbúðum í, og er verið að gera allt saman upp. Ný gólfefni (parket og flísar), ný eldhús, allt nýmálað, ný heimilistæki og splunkuný designer húsgögn. By far það langflottasta sem ég hafði séð. Ég var ekki lengi að slá til, og þar sem ég var svona snemma á ferðinni gat ég valið mér þá íbúð sem mér leist best á og festi ég hana. Núna bíð ég bara eftir að þetta verði allt saman fullklárað (á eftir að raða húsgögnunum inn og koma gasi og vatni á), og síðan get ég flutt inn með Elínu minni, sem verður vonandi í kringum 15. júní!

Tónleikadagskráin er eftirfarandi:
- 7. júní: Andrew Bird
- 16. júní: Daft Punk, CSS og Klaxons í Hyde Park
- 17. júní: Richard Lobb (sama dag er líka eitthvert íslendingagrill og eintóm gleði)
- 19. júní: Smashing Pumpkins (efa það samt stórlega, en hver veit?)
- 4. júlí: Bright Eyes
- 7. ágúst: Prince

Allt þetta er neglt niður nema Smashing reyndar.

Annars er ég duglega sólbrunninn eftir daginn, 11-17 í Regent's Park að spila fótbolta, lesa og hafa það gott.

Svo vona ég til þess að sjá sem flesta í London í sumar, núna verður minnsta málið að hýsa gestina, þó ég efa að ég og Elín séum góðir gestgjafar (erum bæði mjög montin). Það kemur samt í ljós.

Og ef þið eigið í erfiðleikum með að skoða eða setja inn komment einsog ég þá gæti það verið útaf Firefox, ég get bara skoðað þetta í Explorer þessa dagana :/

Hafið það gott,
ge

Saga númer 1

Það hefur ýmislegt gengið á síðan síðast, sem þýðir að ég sé mig knúinn til að skrifa sögu hingað inn svo ég þurfi ekki að svara spurningum einsog: "Hvað er að freta" á 5 mínútna fresti.

Já ég er vinsæll.

Jááá.



hcanyway, ég er búinn í 2 prófum af 3, síðasta fer fram þann 6. júní og ég vona að sjá sem flesta mæta og hvetja mig til dáða. Það er reyndar töluvert erfitt próf svo ég hef þegar byrjað að undirbúa það af kostgæfni og yfirvegun. Sem eru bæði mjög fáguð orð og gott að nota í sögum einsog þessari.

Elín kom í heimsókn síðasta fimmtudag og var alveg framá þriðjudag. Við nýttum þetta mjög vel, tókum hálfpartinn "frí" bæði frá öllu öðru og gerðum margt og mikið í Borg Óttans, tókum eitrað djamm, skoðuðum listasöfn, versluðum eitt og annað að því ógleymdu að við fórum á Pirates of the Caribbean 3. Elínu hafði lengi langað að sjá síðustu Pirates myndina og að sjálfsögðu var hún sofnuð þegar 40 mínútur voru eftir af myndinni.

Eðlilega.


Fötin hennar Elínar eru flest komin til mín


Arkitektúr er blanda af list, smáatriðum og nákvæmni. Elín var þó á því að "varaliturinn" væri "SVONA" stór.

Í gærmorgun fylgdi ég henni síðan niður á Liverpool street station þar sem hún fór niðrá flugvöll og til DK aftur. Stuttu síðar var ég mættur niðrá Stamford Bridge til að spila í smá fótboltamóti. Þá hefst nýr þáttur, Baugs-þáttur knattspyrnu.

Í fyrsta skipti í sögu heimsins var haldið fótbolta-charity á vegum Teens Unite, en þetta eru samtök sem hjálpa ungu fólki sem glímir við lífshættulega sjókdóma einsog krabbamein. Þau eru að safna peningum til að geta byggt hjúkrunarheimili handa mikið veiku ungu fólki svo þau geti haft það aðeins betra í veikindum sínum og jafnvel veitt hvort öðru smá styrk. Karen Millen er einn af stofnendum þessa charity og því ekki úr vegi að Baugur myndi senda lið til leiks.
Þetta var sett þannig upp að það voru 8 lið sem kepptu, spilað var á heilan völl (Stamford Bridge, heimavöllur Chelsea) í 2 x 15 mínútna leikjum. Það voru commentators, sérmerktir búningar og ansi skemmtileg stemning myndaðist þarna. Við í Baugi áttum ansi erfiðan fyrsta leik, sem við töpuðum eftir djarfa framgöngu okkar manna. Því var möguleiki okkar á sigri í mótinu strax úti, en í næsta leik snerum við blaðinu við og unnum stórsigur, með mörgum glæsilegum mörkum. Ekki tókst mér að skora, var reyndar einusinni kominn frammi fyrir opið mark en fannst rétt að gefa boltann frekar á samherja sem var í betra færi og skoraði hann. Ég hálf sé eftir því þar sem ég hafði ákveðið að fagna marki með því að taka "Fowler" á þetta, þ.e. sniffa endalínuna. Endilega kíkjið á vídjó, þetta er klassík:



Við enduðum því í 5-6 sæti, en vegna fyrirkomulaginu á mótinu vil ég meina að það sé klárlega vanmat. Við vorum sennilega með 3 besta liðið þarna (rólegur Gummi, þetta var nú bara góðgerðarmót (alveg sama)). Við vinnum á næsta ári.

Ég þekkti nú engar af stjörnunum þarna, þetta var e-ð breskt sjónvarpsfólk sem var örugglega mjög skemmtilegt, annars fannst mér bara feykinóg að fá að spila á þessum velli, þvílík og önnur eins snilld. Ég átti svona 40 tæklingar plús ég sparkaði einusinni upp stóra torfu rétt við miðjulínuna í gremju minni yfir því að hafa misst boltann útaf. Reynið að spotta glompuna á næsta seasoni!
Um kvöldið var síðan kvöldverður, uppboð og skemmtiatriði með öllum liðunum, allt í allt frábær dagur á Stamford Bridge og mjög vel heppnað charity.

Einsog staðan er núna þá er ég að gera dauðaleit að íbúð til að búa í með Elínu. Hún flytur hingað eftir 16 daga og ég byrja að vinna eftir 11, þannig að ég mun líklega/vonandi flytja einhverntímann fyrir þessa atburði.

Held að allt sé komið sem mig langaði að segja frá. Getið kíkt á nokkar ótrúlegar photoshoppaðar myndir sem ég var að dunda mér við hérna.

Kveðja, Rock-Steady Gummso.

Bright Eyes

"So if you're asked to fight a war that's over nothing/
it's best to join the side that's gonna win"

"She took a small silver wreath/
and pinned it on to me/
she said this one will bring you love/
I don't know if it's true, but I'll keep it for good luck"

"I'll fight like hell, to hide that I'm giving up"

"I'm not surprised, but I never feel quite prepared"

"And if you swear that there's no truth, and who cares/
how come you say it, like you're right?"

"And there’s kids playing guns in the street/
And ones pointing his tree branch at me/
So I put my hands up I say:/
'enough is enough, If you walk away, I’ll walk away'.../
... and he shot me dead"

"No one ever plans to sleep out in the gutter/
sometimes it's just the most comfortable place"

Ég er sífellt að uppgötva betur og betur hversu góður textahöfundur þessi maður er. Að mínu mati alveg jafn góður og Ryan Adams. Þeir eru svipaðir á margan hátt...

Ryan Adams - Necromancer
Hit Points: 194
Mana: 70
Dexterity: 59
Ljúfleiki: 98
Textagerð: 95

Bright Eyes - Hunter
Hit points: 191
Mana: 69
Dexterity: 64
Ljúfleiki: 95
Textagerð: 98

... þó ekki alveg eins.

Eitt fyrir krakkana (Óla Johnson og Elínu):

HAHAHAHAHHAHAHA

Prófa-Gummi, 3 dagar í algleymi.

Monte Carlo, Monaco

Ég átti hreint ótrúlega síðustu 2 daga þar sem ég fór til Monte Carlo í stutta en heldur betur viðburðarríka ferð ásamt fyrrverandi og tilvonandi vinnufélögum. Það var ekkert til sparað og mun þessi ferð líka lifa í minningunni vel og lengi.

Ég ætla nú ekki að vera með greinargóða lýsingu á því hvað fór fram þarna, ég einfaldlega veit ekki hvar á að byrja, hvað þá enda! Ég bendi þó á þessa frétt sem er að stærstum hluta rétt.

Do it! Do it!



Kveðja frá Londres,

ge.

Desperate Husbands

Ég datt inní þessa sjónvarpssápu kennda við aðþrengdar eiginkonur, og mér finnst það bara fínt. Þær eru ekkert smá grófar samt, fara nánast alltaf vel yfir strikið, kveikja í hvor annarri, sofa framhjá í nokkra hringi og svívirða börnin sín. Ég treysti konum minna eftir að hafa séð þetta.

Svo fór ég til Danmerkur um nýliðna helgi. Mögnuð ferð. Sólin skein heldur betur á mig og Elínu allan tímann og ég náði að vinna upp baby-base-tan. Elín náði að vinna upp fullt af freknum (sem er auðvitað hraustleikamerki, og hún er rugl sterk líka). Ég náði að vinna aðeins á lofthræðslu minni í Tívolíinu í Köben, þar sem ég fór í 80 metra háa rólu sem snýst í hringi. Ég fraus allan tímann, ríghélt mér í keðjurnar sem halda þessu uppi og leit aldrei niður. Óskar reyndi að tala við mig og dreifa huganum, takk fyrir það, en ég var samt alveg off! Sólrún og Elín fóru í öll tækin 3svar og bættu Skarphéðinsmet, og þetta endaði í 7 tíma Tívolíferð!

Ótrúlegt en satt átti engin eitrun sér stað yfir helgina, e-ð annað en síðast þegar ég fór til Köben (sem endaði í Borat og 2 ANTM mongólítum). Ég setti inn alltof mikið af myndum, t.d. þessar:








Jesúbarnið á svona sleikjó!

Allr myndirnar eru í link hérna og síðan líka hægra megin á síðunni. Tæknilegt þetta HTML dót.

Eurovision er á morgun, fullt af verkefnum og prófum eru á döfinni hjá mér og þessvegna ætla ég að flytja á Perry Library, Baugsdagurinn er í næstu viku en þá flýg ég ??!?! einhvert, leikur við Norðmenn í Londonfótboltanum á sunnudaginn, Stamford Bridge boltinn er 29. maí... fullt af góðum hlutum að gerast í Borg óttans.

Takk Brynjar fyrir að senda mér Berlín-myndir. Flott myndin af skjaldbökukláminu.

Ein pæling, "If Jesus would have died in prison, all alone with no one witnessing, would we all have been saved?"

Önnur pæling, ef fáir hefðu mætt á krossfestinguna, hefði henni þá verði frestað?

"Sunset, sailboat set course for hell,
A cross and a hammer, but you'll have to get some nails"
- Hver á þennan texta?

Annar er ég mjög góður á því og ætla í tilefni þess að halda áfram að læra svo ég geti klárað að lesa Survivor í kvöld.

Spurning dagsins: Er eftirfarandi mynd photoshoppuð?



Og já ég eyddi 3 tímum í gær á Aarhus airport. Þessi staður er staddur í engu tímabelti, það gerist ekkert þarna! Flugstöðin var gjörsamlega mannlaus, fyrir utan hræðurnar sem vinna þarna. 4 af hverjum 5 heimsmeisturum í Minesweeper og Solitaire hafa unnið á þessum flugvelli.

Sjáumst í London, bið að heilsa!

"Hvernig er veðrið hjá þér?"

Bara fínt...

Eru veðurfræðingarnir hjá BBC latir?

Pó pó blebleble

Góð saga, verð að segja hana meðan hún er ennþá heit.

Ég fór út að hlaupa áðan með oj.bloggar.is og við tókum helvíti góðan hring. Ætluðum í eitthvað létt skemmtiskokk en það endaði í einhverjum 15 km. Svona er vanmatið ótrúlegt alltaf. hhhhhcanyway....

... á bakaleiðinni, ég giska eftir svona 8 km skokk þá erum við e-ð að spjalla, einsog menn gera (svona skokkspjall þar sem maður er móður: "Heyrðu.... Óli.... hvað.... ertu kom.....inn... langt ...... í He..... roes?") og okkur dettur í hug e-ð það magnaðasta lag seinni ára. Eða réttara sagt, okkur datt í hug setningin: "Kreisí in the Breinhás" sem síðar minnti okkur á þetta lag. En við mundum bara ekki hvernig helvítis viðlagið var, og okkur vantaði það ekkert smá. Welló well, Óli er einn af þremur mönnum í heiminum sem hleypur með GSM símann sinn (hinir tveir eru Kurt Rambis og Rick Moranis) og auðvitað hringdum við í gadget gæjann okkar, Hödds (meðan við hlupum btw). Ekki náði Höddi að töfra fram viðlagið til okkar, en núna er ég loksins kominn með helvítis lagið, og er e-ð fyndið þegar Auddi missir stjórn á sér í viðlaginu. Það var einmitt það sem mig vantaði að vita í skemmtiskokkinu fyrr í kvöld:
"I'm a kreeeeiiiisí bastaaaaaard!"



Svo þegar ég kom heim var ég þyrstur, skiljanlega. Því miður var klukkan orðin 23, allar búðir nálægt mér lokaðar og því þurfti ég að þamba líter af mjólk eftir herlegheitin. Ferskur?

Got Milk?

eða kannski...
Got Milk?

Ég er fífl... sjáumst!

Afi Króki.

Limbó-Rokk-Tvist!!

Þið vitið að þessi færsla verður sjúklega góð, enda gefur nafnið það eindregið til kynna. Þessi færsla verður að öllum líkindum í lengri kantinum. Hokay!

Ég er kominn til London aftur eftir 3 vikur á Íslandi þar sem fríinu var skipt niður í tvö tímabil: 1) Kærótímabilið þar sem ég var á föstu, og 2) Félagatímabilið þar sem ég átti fullt af vinum og frítíma. Það helsta sem dreif á daga mína var:

1. Ég eyddi meira tíma á Hvolsvelli heldur en Örvar hefur gert síðustu 2 ár samfleytt (pun intended). Löggan stoppaði mig þar sem ég var á rólegum páskarúnti, og lætin voru þvílík að hún keyrði næstum því niður vinkonu Elínar þegar hún ákvað að setja ljósin á mig og athuga hvort ég væri með áfengi í blóðinu, sem ég hef að sjálfsögðu aldrei gert.

2. Ég fór á tvenna tónleika. Annars vegar Stebba og Eyva (Eyfa?(Ey}a?)) í Selfosskirkju þar sem ég fór með Elínu og mömmu og pabba. Þeir tónleikar voru mjög góðir, þá sérlega útaf því að í næstu 3 röðum fyrir framan okkur sat "sérstakt" fólk, Down-heilkennið segir held ég alla söguna. Elín átti erfitt með að hemja sig þegar þessar dúllur voru að standa upp í tíma og ótíma og syngja með slögurum einsog Nínu og Álfheiði Björk, án þess þó að kunna textann. Snilld og snilld LMAO! OMG!
Hinir tónleikarnir voru með Peter Bjorn & John á Nasa þar sem ég fór ásamt Ella STÓRA. Það var ógó gaman, nema fyrir þær sakir að við misstum af upphitunarbandinu Sprengjuhöllinni og uppáhaldslaginu okkar "Tímarnir Okkar" þó svo að við hefðum mætt klukkan 8! Hvernig hljómsveit byrjar að spila ÁÐUR en tónleikarnir eiga að byrja? Voru þeir að missa af "Judging Amy" á skjánum? Gátu þeir ekki bara tekið þáttinn upp? Eða bara séð endursýninguna af honum? Limbó-Rokk-Tvist.

3. Ég lenti í leiðinlegasta greyi aprílmánaðar á ralli. Í Pylsuvagninum eftir djamm var einhver leiðindapési að rífa sig við mig, Hjalta og Hilla, þ.á.m. hótaði hann að stinga okkur alla saman. Ég tuskaði hann aðeins út, sem er ekkert til að segja frá nema Hjalti sagði mér frá því seinna að áður en ég gerði það hafi ég tekið gleraugun af honum og rétt Hjalta þau, til að skemma þau ekki. Drengskapurinn uppmálaður. Síðan henti ég honum út. Löggan kom á svæðið, einhver pulsuvagns-drós hringdi á hana, og haldiði að gaurinn með stóra munninn hafi ekki farið að gráta! Priceless augnablik!

4. Ég og Hjalti unnum Trivial á miðvikudaginn síðasta, og síðan pub-quiz á fimmtudeginum eftir. Mjög góður stígandi í þessu hjá okkur. Ekki nóg með það heldur unnum við í FcFlóa líka Árborg á fimmtudeginum sem var æðislega sætt.

5. Það var heljarinnar partei á okkur félögunum á föstudaginn síðasta. Hittumst allir (nema Dalli?!?!?!?!) uppí bústað og elduðum humar, pöntuðum pizzur og drukkum mikið af fullorðinskróki. Það var smá leikur í gangi, allir af félögunum fengu "alter-ego", annan karakter sem þeir áttu að smella sér í af og til. Úr varð mikið bleis!

Billi - Hann var gaurinn sem er með minnimáttarkennd á háu stigi og allt er á leiðinni í vaskinn. Hefði auðveldlega getað drepið partýið í fæðingu ef hann hefði haft púls í að fara í karakterinn af meiri krafti.

Brynjar - Einar frændi var mættur. Ef þú sagðir sögu, var Brynjar mættur á svæðið til að toppa hana! Stóð sig mjög vel, sérstaklega þegar Heiðar Ingi fór að pósa ber að ofan, þá mætti Brynjar allsber á svæðið og tók þyrluspaðann!

Elli - Heiti gaurinn. Búinn að vera heitur í styrk síðustu misseri og lét heldur betur vita af því á milli þess sem hann spennti byssurnar. Var mjög þreytandi!

Gummi - Ég var gaurinn sem var á föstu. Átti það til að brjóta upp umræðurnar og tala um hvað það væri kósý að kúra, og að strákarnir sem væru á lausu gætu alveg horft á stelpur fyrir mér, ég þyrfti samt ekkert að gera það, enda á föstu!

Heiðar - Hann var gaurinn sem labbaði um og sagði öllum hvað þeir væru hrikalega feitir og ógeðslegir, og í ömurlegu formi. Ekki leiðinlegt að heyra það frá Íslandsmeistaranum í Fitness. Hann og Elli voru destined til að að lenda í rifrildi um kvöldið.

Hilmir - Hann var gaurinn sem er búinn að spila of mikið WOW og notar hvert tækifæri til að henda inn setningum einsog "Nujj kattlinn bara með cloak of shadow og resistance". Átti nokkra mjög góða spretti, en ég held að fáir hafi áttað sig á því að þetta væri hlutverkið hans.

Hjalti - Var gaurinn sem er alltaf ósammála öllu. Tilvalið til að hleypa smá lífi í partýið. Hjalti átti góðar innkomur, lenti nokkrum sinnum uppá kant við Brynjar sérstaklega.

Raggi - Var gaurinn sem var alltaf að koma með Family Guy frasa, alveg þangað til það varð þreytt, síðan varð það pínlegt, síðan varð það vandræðalegt. "Giggidi-giggidí-goo"!

Ari - Beilaði á síðustu stundu á partýinu, en honum hafði verið úthlutað hlutverki Besserwissers. Hefði það orðið e-ð fyndið??

6. Við félagarnir stálum stól á Pakkhúsinu, fórum svo með hann heim þar sem við ristum nöfnin okkar í hann. Svo er ætlunin að skila honum. Núna getur Billi loksins sagt: "Það er til stóll merktur mér hérna, og veist þú ekki hver ég er?"
Seinna um nóttina fórum við í partý (nema Billi sem dó í rúminu mínu) þar sem við hittum fyrir eitrað teymi. Blindur maður, albínói og gaur sem var vaxinn einsog rúmmeter (ég veit reyndar ekki alveg hvað var talentið hann, miðað við Wonderinn og Whitey þá hlaut það að vera e-ð magnað). Albínóinn fékk að heyra það að það væri löngu dottið úr tísku að vera með aflitað hár. Brúmmtiss.

Þá er búið að gera flest upp held ég. Bara mánuður eftir af skólanum, nóg af verkefnum framundan og síðan próf. Eftir það byrjar vinnan, vei-hei! Ég ætla líka að monta mig, 29. maí er ég að fara að spila á charity fótboltamóti hérna í London fyrir hönd Baugs. Frank Lampard er að halda þetta mót fyrir ungar konur með krabbamein, og verður spilað í 11 manna liðum á STAMFORD BRIDGE, commentators, merktir búningar og utanyfirgallar, leikirnir verða teknir upp á DVD og svo verður Gala-kvöldverður eftir þetta. Lampard verður á svæðinu og örugglega fleiri Chelskí leikmenn, pottþétt að scouta mig, Hödda og Óla sem verðum burðarliðir í þessu Baugsliði. Baugur-Burðarás, djók.

Ég ætla að fara að taka fleiri myndir, minnið mig á að taka vélina mína með næst þegar ég kem í heimsókn, þangað til ætla ég að leggja mig.

Sjáumst í London, þar sem sumarið er klárlega komið!

Pabbi Króki - "Daddy likes to rub against young boys on the bus, and that's why mommy left us"

Falin myndavél

Ég man ennþá hvað ég varð hoppandi brjálaður þegar Michael Scofield og Lincoln Burrows komust ekki í flóttaflugvélina í seríu 1 af Prison Break, og maður horfði á þá hlaupa útí víðáttuna bara til að geta haldið flóttanum áfram í seríu 2. Hvernig gátu Fox vogað sér að draga mann svona áfram á asnaeyrum gegnum 22 þætti bara til að komast að engri niðurstöðu, og þurfa að bíða í fleiri mánuði eftir því að sjá meira. Mér fannst það helvíti djarft að gera aðra seríu, en þeim er svosem slétt sama svo lengi sem þeir halda sínu áhorfi uppi.

Það er búið að sýna lokaþáttinn af seríu 2 á Íslandi, þannig að ég fæ ekkert samviskubit þó að ég setji inn fréttir af því hvernig hún endar hingað inn. Ef þú vilt ekki vita hvernig hún endar þá skaltu ekki lesa meira af þessari færslu heldur fara á þennan link.

Ég var að enda við að horfa á þátt númer 22 í 2 seríu, og fjandinn hafi það, þetta helvíti á greinilega engan endi að taka. Þeir fengu svo mörg tækifæri til að enda þetta, en alltaf var einhver fauti mættur í snjáðum jakkafötum miðandi byssu einsog það væri að detta úr tísku. NY-WAY, þetta endaði ekki. Það er búið að ákveða að framleiða 3 seríu, og ég er móðgaður. Ég er reiður.

Ég mæli frekar með Dexter. 12 þættir, byrjun, endir og allir sáttir. Mér sýnist Prison Break vera að stefna sömu leið og Lost, sem týndi söguþræðinum einhversstaðar í 1 eða 2 seríu, og er að reyna að kreista einhverja atburðarás útúr 3 seríu.

En ég er búinn að vera á Íslandi núna í 2 vikur, og á eina eftir. Þetta er búið að vera mjög kósý, sérstaklega meðan Elín var hérna. Eftir að hún fór er þetta búið að vera meira svona hardcore, s.s. KFC, fótbolti, Pakkhúsið, "slagsmál" í Pulsuvagninum (þar sem fullorðnir karlmenn bresta í grát), rokk-guitar-hero-afmæli hjá Atla Fannari og lærdómur.

En það er farið að sjá fyrir endann á skólanum, aðeins einn og hálfur mánuður þangað til að maður segir bæ við skólabækurnar og fer að vinna einsog maðurinn. Þá ætlar Elín líka að flytja til London og að eigin sögn ætlar hún aldrei að fara þaðan (YES). Sláum því upp aðeins.

Ég skrifa kannski sögu bráðum, þetta var meira bara svona update þar sem það var kominn köngulóarvefur á síðuna mína. Update og pirringur útí Prison Break.



Bangsapabbi biður að heilsa kjötbollunni sinni. Mússí mússí....

Compact Disc - Read Only Memory

Q: Hver hélt að geisladiskurinn væri úr sér genginn?

A: Ég!

Engu að síður sá ég mig knúinn til að kaupa eitt stykki í dag. Ég hafði verið að hlusta mikið á nýjustu plötu Klaxons, Myths of the Near Future sem er hægt að hlusta á á myspace-inu þeirra hérna, og þar sem mig langaði einstaklega mikið að eiga þetta á iPodinum mínum sá ég það eitt í stöðunni að kaupa helvítis plötuna bara. Impulse buy.

Svo fór ég að hugsa tilbaka og í sannleika sagt man ég ekki eftir síðasta skipti sem ég keypti mér geislaplötu. Ef ég gref langt aftur í tímann þá dettur mér helst í hug að það hafi gerst í kringum 2001-2002, og þá væntanlega einhver hörð rapp-plata með byssuhljóðum og munnsöfnuði. Sem er auðvitað mjög jákvætt.

Í London í dag var 16 stiga hiti og glampandi sól. Á morgun er spáð 18 stiga hita og glampandi sól. Á föstudaginn fer ég til Íslands þar sem spáin segir að það verði 3 stiga hiti og rigning um allt sunnan og vestanvert landið.

Svo á morgun blablabla.

Pabbi K.

Það er engin flaska of stór...

... enginn bjór of sterkur, ég drekk meira segja bensín blandað í klór!

Hver man eftir þessum peyja?

Í dag fór ég í fótbolta með vinum mínum í London, einsog alla aðra sunnudaga. Við hittumst í Regent's Park, skiptum í tvö lið og spilum uppá verðmætustu verðlaun sem um getur, heiður og virðingu.
Hérna ber að líta hluta af hópnum, liðið sem spilaði á móti Finnlandi fyrir áramót.

NY-WAY, það hefur blásið heldur byrlega síðustu 3 skipti eða svo sem ég hef farið í bolta. Ég hef alltaf endað í tapliðinu, sem er að gera mig geðveikan. Í dag var engin breyting þar á.

Leikurinn var drengilega spilaður og í hinum ákjósanlegustu skilyrðum; þurrt og vel slegið gras, hæg austangola, miðlungs rakastig og einn og einn sólargeisli lét sjá sig. Eftir brösulega byrjun fór góða liðið (mitt lið) að sækja í sig veðrið á móti myrku öflunum (hinir). Við náðum 3 marka forystu sem við héldum lengstaf, allt þar til við komumst uppí 9 mörk. Þá lögðu myrku öflin bölvun á sóknarspilið okkar og fengu nornir í lið með sér til að hjálpa þeim að skora hvert heppnismarkið á fætur öðru. Þegar við náðum að aflétta bölvuninni voru myrku öflin búin að skora 5 mörk í röð og ná 11-9 forystu. Þá komu heilladísir og hjálpuðu okkur að jafna leikinn með frábærum samleik og glæsilegri framisstöðu sem hefði eflaust fengið Tóta Ingólfs til að kyrja ungmennafélagssöngva við varðeld (í Aldreilandi). En Adam var ekki lengi í paradís, eftir að ljósu hetjurnar höfðu jafnað metin þá kukluðu myrku öflin út einhver þau ljótustu mörk sem knattspyrnan hefur augum litið, og því fór sem fór. Ég tapaði enn og aftur.

Ég verð að játa á mig nokkra hluti.
- Einsog oft áður var ég mjög markagráðugur á köflum, ég reyndi að sóla of oft og of mikið og tapaði því boltanum nokkuð oft í einhverjum ævintýrum. Ég er enginn Ronaldinho.
- Ég var orðljótur þegar á móti blés og það hjálpaði ekki við að byggja upp liðsandann.
- Ég nennti aldrei að skipta í mark, og hefur það óneitanlega valdið gremju hjá liðsfélögum mínum sem hefur síðan grafið undan liðsheildinni.
- Ég átti nokkur glórulaus skot í enn vonlausari færum, sem stöfuðu af ofurtrú minni á eigin ágæti.
- Ég var latur við að hlaupa tilbaka í vörnina.
- Ég hengdi haus á endasprettinum þegar skammt var til leiksloka.
- Ég sagði brandara þegar liðsfélagi (Johnson) klúðraði færi. Hann kannski hló útávið, enda í hóp af sveittum karlmönnum, en hann var sár inní sér.

Niðurstaða: Ég brást liðinu.

Hvað ætli Gerrard finnist eiginlega um mig?

Helkin framhald

Úr því að ég var með svona hresst blogg síðast ákvað ég að reyna að bæta það upp með því að setja bara framhöld (is that even a real word?) á það. Þetta er fyrsta framhaldið.

Ég gleymdi auðvitað að segja frá því þegar Helgi og Óskar (báðir úr Reykjavík, þið þekkið þá ekki hahahahahahahhahahahahahhahaah) voru pissfullir á Old Street eftir djammið og ákváðu að skora Ella Joð á hólm. Þeir eru einsog allir aðrir á þessari jörð, gífurlega hissa á því hversu stór Elli sé, og því fór Óskar á háhest á Helga og þeir fóru í hanaslag, Elli Joð vs. The People. Ekki nóg með það að Óskar hafi gargað einsog hæna (ekki hani) og gert handahreyfingarnar að fugladansinum á bakinu á Helga, þá var Helgi í öfugum nærbuxum og það sást augljóslega þar sem það voru hneppur á nærbuxunum, aftaná!! Ég allavega vona að hann hafi verið í nærbó-unum öfugum útaf slysni, dómgreindarleysi, heimsku, nærsýni, geiðveilu eða húmor, en ekki útaf læknamistökum eða líkamlegri fötlun. Hef lítinn sem engan áhuga á því að vera vinur hans lengur ef svo er. "Still, imagine the possibilities!"

Meira framhald síðar. Ef enginn kommentar mun þessi kanína deyja:


"Grrrrr" - Pabbi Króki 2006

Helkin

Elli Joð kom, við fórum á ARCADE FIRE sem voru bestu tónleikar sem ég hef farið á. Við sungum allan tímann með öllum lögunum, næstum því alveg fremst við sviðið einsog talað hafði verið um. Það tók á reyndar, röddin var slöpp það sem eftir lifði helgarinnar, en það er samt frekar töff ef maður pælir í því (?).
Á föstudeginum eftir tónleikana með ARCADE FIRE þá plataði Óli Johnson okkur á Bright Eyes tónleika sem voru mjög flottir, ekki það að ég hafi hlustað mikið á hann fyrir tónleikana en eftir þá var ég staðráðinn í að tékka betur á honum, minnti mig mikið á góðvin minn Ryan Adams. Kannski rétt að geta þess að fyrr um daginn versluðum við Elli frá okkur allt líf. Við tókum svo mikinn pening útaf íslensku kortunum okkar að íslenska krónan veiktist um 3% tímabundið meðan framboðið á krónunni jókst svona mikið á gjaldeyrismörkuðum. Þar af leiðandi hækkaði verð mikið á innfluttum vörum til Íslands.

Gummi + Elli = Verðbólga

Á laugardeginum tókum við yfirvegað böndí sem síðan endaði í mjög heitri þrennu. Café Pacifico, Planet Hollywood (ha? (já ég veit, mjööög spes)) og síðan Old Street djamm sem er alltaf mjög sveitt. Og þá meina ég sveitt einsog í gott.

Ég man ekki eftir sunnudeginum.

Eina sem ég man núna er að mig langar heim, ég nenni þessu ekki lengur. Ég nenni ekki einusinni að blogga lengur

"Girls just wanna have funds"

Svei mér þá ef ég fór ekki til Danmerkur um helgina, nánar tiltekið frá fimmtudegi til sunnudags (báðir meðtaldir). Ég fór að heimsækja Elínu í skólann hennar, og þar sem hún má bara fá gesti um helgar varð ég að fela mig í heilan dag. Það var geðveikt gaman.

Ég vil aðallega nefna tvö atriði sem stóðu uppúr í minningunni í þessari för. Í fyrsta lagi vorum við Elín stödd í leigubifreið sem flutti okkur frá Randers í skólann hennar að kvöldi til og vildi svo til að bambi stökk uppá veginn og fyrir bílinn. Hann lenti undir afturdekkinu á bílnum með miklum látum svo að leigubílstjóraKONAN (lK) var ansi góð að halda bílnum á veginum. Hún negldi niður og við stukkum út, til að finna bambann sem lá vankaður útí vegkanti. Greyið var ennþá með lífsmarki, en báðir afturfæturnir voru illa brotnir, annar sérstaklega illa þar sem beinin stóðu útúr löppinni. lK hljóp í bílinn til að ná í e-ð barefli svo ég gæti aflífað dýrið, en fann því miður ekkert. Þegar hún loksins sneri tilbaka úr bílnum þá var bambinn búinn að ranka við sér og fór að berjast um, svo ég og Elín þurfum að halda dýrinu niðri. Elínu stóð ekkert alveg á sama þar sem þetta var frekar ógeðslegt, og mér stóð ekki alveg á sama þar sem bílar sem keyrðu framhjá okkur voru ekkert að hægja á sér heldur brunuðu framhjá okkur á örugglega 100+ km hraða, ég sver að það var ekki meira en meter á milli okkar stundum, enda kannski erfitt að sjá okkur í myrkrinu útí vegkanti stumrandi yfir bambanum. lK hringdi í vin sinn sem var vanur veiðimaður og sirka korteri síðar mætti hann á svæðið með veiðihníf og skar bambann á háls. Ég veit ekki afhverju en ég horfði á þetta allt saman, og það var frekar ógeðslegt. Greyið dýrið barðist um meðan blóðið sprautaðist útum allt, m.a. yfir andlitið á veiðimanninum. Elín beið inní bíl meðan þetta gerðist, enda kannski ekkert bíó. Eða?

Annað atriði sem mér fannst standa uppúr var þegar það var teiknimaraþon á laugardeginum hjá Elínu. Þá komu allir nemendurnir saman inní stóran sal þar sem þau áttu að eyða deginum í að þróa teiknihæfileika sína; 3 módel stilltu sér upp víðsvegar um salinn, nakin að sjálfsögðu, og svo átti bara að teikna með ýmsum áferðum, áherslum, blýöntum, kolum o.s.frv. Ég ákvað að vera með og stóð ég mig ekki framar vonum, ég er ennþá jafn lélegur og ég hélt ég væri. Undir lokin var hugurinn hinsvegar farinn að reika hjá mér og ég teiknaði PacMan að vera að borða draug. Það heppnaðist ótrúlega vel. En aðalplottið á eftir að koma. Málið var nefnilega það að á meðan þessi módel, sem voru annars mjög professional og tóku þetta mjög alvarlega, voru þarna allsnakin í hinum ýmsu stellingum og á meðan var spiluð tónlist til að setja smá svona "mood" í salinn. Yann Tiersen hefði hentað einstaklega vel, en fjandinn hafi það tónlistin úr Prúðuleikurunum er ekki málið! Við þurftum að halda hlátrinum inni allan tímann meðan lög einsog "It ain't easy being green" (með Kermit), "The Muppet show theme", "Happy feet", og síðan uppáhaldið mitt, "Wishing song". Í því er Gonzo að óska þess að hann sé einhver annar, og þá kemur Chicken og segir að hann sé góður einsog hann sé og þurfi ekki að vera einhver annar. Gonzo verður glaður. Chicken segir líka að hann muni gera Gonzo greiða ef hann vilji. Þá segir Gonzo þessa snilldarlínu: "Can you let me finish this song?" Priceless. Ég sprakk úr hlátri og ég held að módelunum hafi fundist einsog þau væru að tapa trúverðugleikanum. Maður vill helst ekki hlæja mikið ef einhver stendur nakinn fyrir framan mann. Eða?

Þessi helgi var samt algjör snilld í alla staði, skólinn hennar Elínar er mjög fínn og krakkarnir þar almennt mjög fínir (fínir=artí) og við áttum mjög góð partý með þeim... öll kvöldin! Annars notuðum við líka tímann í að gera ekki neitt saman, bara nákvæmlega ekki neitt. Létum bara tímann líða og spjölluðum um allt frá tískuslysum yfir í EllaJoð (s.s. bara eitt topic allan tímann (sorry Elli Joð (samt ekki (samt)))). Svo skoðuðum við Randers aðeins, ætluðum að leigja bíl og fara til Þýskalands en vegna þess að Elín er ekki orðin 23 ára þá gátum við það ekki. Allt Elínu að kenna. Samt takk fyrir mig og ég kem pottþétt (örugglega vonandi) aftur.

Elli Joð er að koma í heimsókn til London eftir 3 daga, þá dregur til tíðinda á Cuntjuice. PLÚS að Arcade Fire tónleikar verða teknir, ásamt vikulegum London Brunch Club (LBC) fundi og svo ýmislegt sem ég ætla aldrei að segja neinum frá. What happens in London stays in London.

Batman.

Svo fékk ég útúr prófunum mínum loksins í síðustu viku. Það stóð bara eitt stórt "RÚST" (á ensku auðvitað) og svo var fimmhundruðkall í umslaginu. Semsagt ég náði öllu og ríflega það.

Og ég er að koma á Ísland eftir 17 daga. Hvað er að frétta Brynjar?

Bæ allir, að eilífu.

GE (veðja 10 pundum og frappó að Höddi spyrji "General Electric eða Guðmundur Eggertsson?)

"Síðasti hvítingi stóð upp og var skotinn..."

Úr hvaða lagi er fyrirsögnin (lauslega þýdd) og með hvaða tónlistarmanni. Ein vísbending, hann er dáinn, en hann dó ekki einsog fyrirsögnin segir.

Það er komið nýtt trend í borg óttans, nefnilega 3 km hlaup. Ég og Óli Joð (skyldur Ella Joð) erum að blása og mása (er það orð) við það að bæta okkur dag frá degi í ræktinni. Hver man ekki eftir því að hafa verið í handbolta eða fótboltaliði og þurft að hlaupa 3 km á 12 mínútum? Allavega fannst okkur gaman að testa okkur aðeins og höfum verið að taka þetta núna nokkrum sinnum síðustu vikuna eða svo. Ef maður hleypur á 15 km hraða er maður akkurat 12 mínútur, og því er tempóið aðeins búið að aukast dag frá degi plús endaspretturinn en þá fer maður í sirka 17 km hraða síðustu 200 metrana eða svo.

Síðustu 4 hlaup hafa verið svona:
15 km hraði = 12:00 mínútur
15.4 km hraði = 11:45 mínútur
15.6 km hraði = 11:36 mínútur
15.8 km hraði = 11:28 mínútur

Svo er spurning hvað maður tekur mikið á því á morgun? Þetta er allavega orðið helvíti erfitt, og er komin upp smá taktík með það að útbúta sem æstastan 12 mínútna playlist á iPodinum sínum meðan átökin standa yfir. Slipknot, System of a Down, Muse og fleiri eru að standa sig vel þar.

Ef einhver vill koma með góð hlaupa-tips, æst-laga-tips, eða bara service charge þá er það líka vel þegið(i).

LIVERPOOL - BARCELONA Í KVÖLD! HVER GYRÐIR HVERN!!

- "Gummi blogg, bloggar alltaf þegar hann nennir"

Su nudags blog

Ef þið sjáið ekki seinna "N-ið" í fyrirsögninni þá er það útafþví að það er að leika Michael Carrick í leiknum í gær, s.s. ósýnilegt. Hann var svo týndur að þegar það átti að skipta honum útaf þá fannst hann ekki, svo man. utd. þurftu að finna nýjan skiptimann. Í eitt skipti þegar Gary Neville fór að taka innkast sást Michael Carrick hinsvegar hlaupa uppað honum og segja: "Hey Gary can I take this one? This is getting embarrassing, I ain't getting no camera time".

Sver að þetta gerðist. Þetta verða einu kommentin sem ég mun gefa út um þennan leik.


Það helsta sem er að frétta frá London er það að ég er kominn með vinnu eftir skólann, og í London þannig að ég er ekki á leiðinni neitt í burt, ég fór á Café Pacifico í gær og fékk mér góða stemningu og skemmtun, ég fór í "fótbolta" í Regent's Park í morgun, sem seinna þróaðist útí e-ð mitt á milli leðjuslags og rugby (og KY-glímu(djók(samt ekki(samt)))).
Ef mamma hefði séð útganginn á mér eftir þetta hefði hún orðið brjáluð, svo mikið er víst, þessi mynd ætti að gefa ágætis dæmi (athugið að þetta er á höfðinu, svæðið sem ætti að haldast nokkuð hreint í knattspyrnuiðkun). Ég held að ég þurfi að henda fötunum sem ég var í.

ODB

Svo ætla ég til Danmerkur næstu helgi, það er nánast gefins að fljúga þangað svo að það er ekkert að aftra mér frá því að kíkja í heimsókn aftur. Tékk.

Og já, ekki horfa á "Saw 3" ef þið eruð að leita að góðum söguþræði! (ha, hvaða söguþráður? (akkurat))

Ég er að fara að horfa á "Amelie" núna, og eingöngu útaf því að Yann Tiersen sér um tónlistina í henni. Mér finnst hann góður.

4 dagar - Danmörk

11 dagar - Elli Joð a.k.a. Joðmaðurinn mætir til London og við förum á Arcade Fire og kúrum

26 dagar - Páskafrí á Íslandi, Alan úr X-factor ætlar að kenna böndí og páskapart-ei

Sjáumst á Mæspeis.

Ofmat?

Ég var að pæla í því að ljúga að sjálfum mér að ég nennti að blogga og vísa síðan bara í þetta blogg hjá Johnson, eða meira samt kommentin sem eru algjör snilld, skyldulesning ef fólk er hrifið af djúpum pælingum og Feng Shui.

En þar sem ég laug ekki að neinum í þetta skiptið þá er ekki úr vegi að henda inn smá fréttum. Ég fór í DK trip um daginn, tók London-Esbjerg-Randers-Köben-London rúntinn sívinsæla (eða ekki). Þannig vildi nú til að ég átti pantað flug til Aarhus sem er rúman hálftíma frá Randers (áfangastaður minn), s.s. mjög hentugt í alla staði. Vegna snjókomu í Danmörku var hinsvegar Aarhus Airport lokað og ég sat eftir í þunglyndis+þreytu áfalli á flugvellinum í London þar sem ég sá fyrir mér ekkert annað í stöðunni en að fara bara heim aftur og gleyma því að hitta Elínu, Sólrúnu og Óskar þessa helgina. En annað kom á daginn. Ég púslaði saman eitruðu plani og flaug 5 tímum á eftir áætlun til austur-Ljótlands (Sólrún), nánar tiltekið á hjara veraldar, nánar tiltekið Esbjerg þar sem ég tók lest til Randers. Allt í allt seinkaði mér um svona 8 tíma, en ég komst á leiðarenda með smá púsli.

Ég skoðaði aðeins skólann hjá Elínu, sá hvernig hún fór að því að framkalla myndir sem var mjög áhugavert, og síðan fórum við til Köben daginn eftir í mesta lestarævintýri lífs míns. Ekki nóg með það að við skyldum hafa tekið vitlausa lest í byrjun, heldur var rétta lestin að berjast gegnum snjóinn alla leiðina til Köben svo að henni seinkaði duglega. Við vorum allan daginn að komast 4 tíma leið, tókum samt gott böndí í lestinni þar sem ég plöggaði bara tölvunni og harða disknum í samband og við drukkum Carlsberg og borðuðum Snickers. Kósíheit par exelans!

Helgin hjá Sólrúnu og Óskari var síðan snilldin ein. Þau eru svo magnaðir gestgjafar að ég er að pæla að gera þetta að reglulegu ferðalagi hjá mér. Óskar eldaði þetta líka svakalega lamb með signature sósunni sinni og síðan var opinn bar framá nótt þar sem "My Name a Borat" skegg gaf þér Happy Hour á barnum. Ég var með þannig.
Á laugardeginum var sofið frameftir, kíkt svo aðeins á strikið, farið út að borða um kvöldið (ég borðaði pabba króka á áströlskum stað) og síðast en ekki síst drukkið meira bensín. Það var ekkert til sparað þessa helgina og var hún líka algjör snilld! Sólrún og Óskar eiga inni hjá mér voucher fyrir gestrisni í London í sumar, ég vil líka endilega sjá þau koma þá! Elín á inni hjá mér rifbein (ég held ég hafi brákað hennar)?

Annars er ég hress, lifi á Xedra Cut, Gluta-Cell og bláum Powerade þessa dagana, misbýð hlaupabrettinu og lóðunum í ræktinni og reyni að læra inná milli.

Ein spurning til fjöldans. Hver ætlar að taka að sér að vera í nefnd fyrir Páskapartei 2007? Einhverntímann heyrði ég að Brynjar væri með sérleyfið og tæki þetta því aftur í ár, hann vill hafa þetta árlega byrði á sínum öxlum, enda tókst honum merkilega vel til síðast ;)

Allavega mæti ég í bingógallanum, því að það verður spilað standandi páskabingó, 5000 kall inn og spilað til síðasta standandi manns (enda gengur standandi bingó útá það).

Pabbi Króki.

Ársins 2006

Mér finnst gaman að útnefna "ársins 2006" verðlaun. Ég ætla að gera það núna fyrir allskonar hluti sem mér dettur í hug. Það getur vel verið að ég særi einhvern með þessu, en þá segi ég bara einsog Jónína Ben, "það er skoðanafrelsi á blogginu mínu" eða þá einsog Guðmundur í Byrginu, "taktu hann út, það er loft á milli". Hvað sem ég segi þá meikar það ekki sense.

Hokay!

Magnús ársins: Brynjólfur Hjöll, a.k.a. Billsi Bleis!

Almannafæri ársins: Ólafur Johnson og "public" bloggið hans

Atburður ársins: Ég held það toppi fátt rokkið í Danmörku, Baugsdaginn og helgina sem fylgdi í kjölfarið

Smit ársins: Brynjólfur Hjöll, a.k.a. Billsi Bleis! (Hann á tvíburabróður, samt ekki)

Partei ársins: Furugrundin 23. júní. Grill, eitur, brotnar tennur og dans

Keyrsla ársins: London vinnan, jan-jún

Slumm ársins: Jólin 2006 í heild sinni

Eitrun ársins: Jólin 2006 í heild sinni

Mest spilaða lag ársins: Blue Sky Blues með Ryan Adams

Bók ársins: Choke! eftir Chuck Palahniuk

Frí ársins: Ítalía (kemur mikið til greina?)

Afneitun ársins: Stefán Hilmir að horfa á video um páskana, "Þetta eru tæknibrellur!"

Kebab ársins: Ekki hugmynd!

Dans ársins: "The Höddi Experience" (eftir harða keppni við "innkaupakerruna")

Comeback ársins: Robbie Fowler

Vonbrigði ársins: Robbie Fowler

Íþróttaklúbbur ársins: FC Flói taka þetta hands down, þvílíkt rúst sumar!

Sport-Quote ársins: "Tvöööööföld Fimma!!!!" (kostaði liðið mark á endanum þar sem dómarinn nennti ekki að heyra okkur fagna oftar, hann flautaði leikinn af þegar ég var einn á móti markmanni)

Ofmat ársins: Þegar ég keypti mér smóking og hélt ég myndi nota hann reglulega

"Símaskrá" ársins: Lokaritgerð mín við IBA, en hún skilaði mér líka næsta flokki,

Gráða ársins: Diploma of higher education frá IBA

Sóðar ársins: Dónabræðurnir Brynjar og Hilmir sem syndguðu London eftirminnilega í marsmánuði

Endurfundir ársins: Ívar Atlason "flaug" heim til Íslands

Þrenna ársins: Café Pacifico, O'neills og 13 Gerrard Street. Eitur? Einhver?

Pílgrímaför ársins: Ég, OJ og Helgi til Liverpool í nóvember

Hatur ársins: Ég á sjálfan mig þegar ég týndi veskinu mínu í Liverpool!

Bloggari ársins: Dr. Jensi a.k.a. "DJ hvað-ertu-með-á-bakinu?"

Sjóræningjar ársins: Elli Joð, Sibbi, Óli og Hrelli sem hafa samviskusamlega séð mér fyrir illa fengnu efni. Gracias amigos.

easy experience ársins: Flugið heim frá Ítalíu

Vakning ársins: Sólrún á afmælinu mínu

Geðveiki ársins: "að þjappa kjeeeellingar"

Fréttamynd ársins: Brokeback Mountain

Setning ársins: "Taktu hann út, það er loft á milli" (varúð, fyndið video)

Gott að geta komið þessu frá sér. Ef ég gleymdi einhverju þá set ég það inn á næstunni.

-------- UPDATE---------
Rulluf ársins: Pabbi Króki
---------------------------

Sjáumst þá, kveðja Gummi!

2 hlutir

Ég var vakinn í morgun, það er 2. hluturinn sem ég ætla að tala um.

1. hluturinn sem ég ætla að tala um kom í kjölfarið á 2. hlutnum. Ég sá frétt sem sagði eftirfarandi:

"Ný könnun undirfataframleiðandans Triumph leiðir í ljós að breskar konur eru með stærstu brjóstin, en frá þessu greinir The Sun. Ríflega helmingur breskra kvenna notar samkvæmt könnunni skálastærðina D og segir götublaðið að Kelly Brook sé dágóð sönnun þess að breskar konur séu brjóstgóðar."

Ég get ekki setið á mér þegar ég sé svona. Ég bara verð að segja e-ð.

Getur þetta stafað af því að þær þjáist af offitu? Kannski einhver hluti, en ég sver að ef það er e-ð vald í þessum heimi sem við lifum í sem ákveður það að kvenfólk sem fæðist í Bretlandi sé með stærri brjóst en kvenfólk annarsstaðar í heiminum þá er það einungis, já EINUNGIS til að draga athyglina frá andlitinu á þeim. Því ef við viðurkennum að slíkt vald sé til þá er nokkuð ljóst að það gerði kvenfólk í Bretlandi ákaflega óaðlaðandi á svæðinu sem nær frá háls og uppað hvirfli.

En það er bara mín skoðun.

Þetta var 1. hluturinn sem ég ætla að tala um. Núna kemur 2. hluturinn.

Brunaæfingar eru e-ð sem er mjög svo nauðsynlegt og algjörlega af hinu góða. Eldsvoðar geta verið mannskæðir og því nauðsynlegt að það sé hægt að tæma stór húsnæði á tiltölulega fljótum tíma ef eldur kæmi upp. Einsog með margt annað; sælgæti, áfengi, einelti, ljósabekkjanotkun og breskt kvenfólk, þá eru brunaæfingar góðar í hófi. Í húsnæðinu sem ég bý í núna er það ekki alveg málið.

Á haustönninni voru sirka 3 slíkar æfingar, allar á jafn óheppilegum tímum, annaðhvort eldsnemma á morgnana eða eftir 12 á kvöldin. Þá þarf maður að henda sér í föt á "núlleinni" og hoppa út til að geta beðið þar í kuldanum meðan slökkviliðið kemur með sírenurnar, leggur fyrir utan og slökkviliðsmennirnir geta komið inn og fengið sér kaffi og slökkt á brunabjöllunni. Allir pottþétt nýbúnir að taka bísinn svo þetta líti betur út.

Þessa önnina hefur þó annað verið uppá teningnum. Ég hreinlega held ekki tölu yfir allar þær brunaæfingar sem hafa verið haldnar. Núna er veðrið öllu kaldara en á síðasta ári, svo að þetta er orðið helvíti þreytt, vægt til orða tekið. Sömu "óþæginlegu" tímarnir eru notaðir og allaf glymur jafn sjúklega hátt í sírenunni sem sker sig lengst inní heilann á manni og skilur ekkert eftir sig nema höfuðverk.

Í morgun vaknaði ég klukkan 7 við einmitt þetta væl, það nísti alveg lengst inní höfuðið á mér. Ég var að vona að það væri bara verið að testa bjölluna, einsog er gert suma morgna, og þá hringir hún bara í 15 sek eða svo. Ég lá rólegur og hélt fyrir eyrun. En allt kom fyrir ekki og skömmu síðar heyrði ég að fólk var farið að streyma út í kuldann. Ég ákvað að í þetta skiptið skyldi ég ekki gefa mig, og lá því í rúminu mínu með haldið fyrir eyrun í örugglega 5-10 mínútur þangað til að það var slökkt á helvítis vælinu.

Ég vann...... eða?

20 mínútum síðar er bankað á dyrnar hjá mér. Þar stendur stelpa í skærgulu vesti með möppu með sér og segir að ég hafi ekki verið merktur inná listann hjá henni, s.s. yfir þá sem fóru út í æfingunni. Ég notaði öll trickin sem Siggi Sól kenndi mér um að ljúga og sannfæra fólk um ósannindi, en allt kom fyrir ekki. Hún meira segja spurði mig: "Are you lying?" Ég notaði allan minn sannfæringarkraft, klæddur einungis í nærbuxur starði ég í augun á henni og sagði "no".

Allt kom fyrir ekki, hún klagaði mig og Managerinn yfir húsinu tók mig á teppið. Ég laug að henni líka reyndar, og slapp því einungis með áminningu. Næst verður mér hent út.

Þess má geta að báðar konurnar sem komu við sögu í hlut 2 komu einnig óbeint við sögu í hlut 1.

Ég þakka kærlega fyrir mig, ég elska ykkur.

ge.

Eiturlaus helgi #1

Þið lásuð rétt. Það var fyrirfram ákveðið að halda þessari helgi algjörlega vímuefnalausri. Það tókst svona líka vel, það er langt síðan maður hefur verið jafn ferskur. Reyndar hefur verið frekar afslappað djamm-andrúmsloftið í London eftir að maður kom heim frá Íslandi í byrjun janúar, held það sé rétt hjá mér að það séu aðeins búnar að vera 2 eitranir síðasta mánuðinn. Síðustu 2 mánuði slaga þær uppí 2 tugi, þannig að það er gott mál að balance-a þetta örlítið.

Það er búið að stofna "The London Brunch Club", ég og Johnson störtuðum þessu á laugardagsmorgninum þegar við fórum á "The Slug and Lettuce" í Borough og tókum power brunch til að starta helginni. Það var svo nice. Beint eftir það fórum við á Borough Market, sem er besti matarmarkaður í London, og þar fengum við okkur heimsins bestu brownie ásamt besta Cappuccino sem ég hef smakkað fyrr eða síðar.
Til að toppa menninguna fórum við á British Museum eftir það og kynntum okkur Grikki, Rómverja, Alexander mikla, Egypta, Mesópótamíu, Asíu til forna og fórum svo á kynningu um "History of Money" sem var mjög áhugavert. Magnað hvað er mikið af fornminjum á þessu safni, oft sem maður stóð stjarfur fyrir framan e-ð sem var nokkur þúsunda ára gamalt og hafði mikið sögulegt gildi og var bara "blown-away". Mæli með þessu safni fyrir alla sem koma til London, tók mig heilt ár að drífa mig þangað og ég á pottþétt eftir að fara aftur, þetta er svo stórt að ég komst ekki í gegnum allt.
Eftir safnið fórum við niðrí Soho og komumst að því að húsið sem Mozart bjó í er sama hús og fyrsta sjónvarpið var notað í. Samt erum við að tala um lítið og ómerkilegt hús sem í dag er notað undir samlokustað og litlar íbúðir.
Svo tókum við Óli og Höddi rómantískt videokvöld að hætti hússins, tvær myndir lágu í valnum eftir að við höfðum eldað okkur dýrindis kvöldverð. Við erum svo heitir.

Eiturlaus helgi #2 er síðan framundan, ásamt meiri skóla og gyminu. DK eftir innan við 2 vikur!

iTunes vikunnar:
Snow Patrol - Set the fire to the third bar
Arcade Fire - Neon Bible platan í heild sinni

Og já, prófið að Googla "Pabbi Króki" og sjáið 2 fyrstu niðurstöðurnar.

ge.

Smá leikur

Rétt upp hend sem jackaði Hermann Hreiðarsson um helgina!

(Mér finnst allt rangt við þessa setningu, en svona sagði maður þetta alltaf samt, "rétt upp hend"?)

"Have i failed to impress you/
Cause one and wine and one and four made two/
But it's five!/
IT, IS FIVE!/"

Djöfull er ég ógeðslega hress.

Þjóðarsálin...

... með Þorgeiri Ástvaldssyni er leiðinlegasti útvarpsþáttur landsins, og með yfirburðum. Ég er ekki að segja þetta til að vera með persónulegar árásir, reyndar jú smá, en er samt ekki eðli manna að forðast leiðindi? Þessi þáttur snýst allavega alltaf uppí það að fólk fer að tala um hin ýmsu vandamál, kvartandi og hundfúlt útí allt og alla. Ég verð mjög þunglyndur af því að hlusta á þennan þátt, það gerðist nokkuð oft þegar maður var að keyra heim úr vinnunni undanfarin sumur. Stundum langaði mig að keyra inní hóp af fólki, eða niður e-ð verðmætt, sýna svona þögul mótmæli. Kannski gæti einhver hringt í Þorgeir og kvartað undan mér. Og pælið í því, hvaða fólk hringir inní útvarpið til að tala um leiðindi?

Leiðinlegt fólk með athyglisbrest, e-ð sem maður vill helst sleppa við að lenda við hliðiná í flugvél, hvað þá hafa það í útvarpinu sínu þegar maður keyrir framhjá hóp af fólki eða einhverju verðmætu.

Þetta sama fólk er búið að vera duglegt að setja inn pistla á Vísi.is og Mbl.is. Þessir pistlar koma á hverju ári á þessum tíma, þ.e.a.s. þegar bankarnir skila inn uppgjörum sínum fyrir árið. Fólk er að kvarta undan því að "bankarnir séu að okra á fólkinu í landinu" og að hagnaður þeirra renni beint úr vösum íslenskra fjölskyldna. Er þetta fólk ekki alveg í lakið?

Svo margt sem mig langar að segja, en ég held að ég væri þá bara að finna svolítið upp hjólið aftur, svona pistlar minna mig á rímu, sem á vel við:

".... það er bara ekki svaravert/
það er einsog Steini Njáls, einfaldlega barnalegt/"

Komum með tvær staðreyndir.
1. Ef ég er með yfirdrátt, þá borga ég vexti.

2. Vextir á Íslandi í augnablikinu eru háir.

Þetta vita allir. Hinsvegar vill fólk frekar eyða pening sem það á ekki, og þarf því að borga vexti. Málið er að þetta gengur líka á hinn veginn. Ef þú leggur pening inná bankann, þá borgar hann þér vexti, sem eru þó lægri en vextirnir sem þú borgar honum fyrir sömu viðskipti (lán á peningnum). Það er eðlilegt enda er þetta fyrirtæki sem þarf að standa staum af kostnaði við sína starfsemi, alveg einsog fyrirtækið sem þú vinnur hjá. Eftirspurn eftir lánsfé innanlands er búin að vera gríðarleg undanfarin ár. Neyslufylleríið á Íslandi er hvatinn af þessu öllu saman.

Eitthvað segir mér að fólkið sem skrifar pistlana um "misskiptingu auðs" og "okur bankanna" sé að skíta á sig með 100% bílalánið og 90% húsnæðislánið, sem það endurfjármagnaði fyrir 2 árum og keypti sér heitan pott fyrir mismuninn.

Það er nefnilega dýrt að eyða pening sem maður á ekki. En kannski óþarfi að kalla út vælubílinn líka.

Gummsi - ef þið lásuð þetta þá veit ég ekki hvað þið voruð að pæla. Þið eruð öll ógeðslega tekin!

Test!

Reynið að horfa á fyrstu mínútuna af þessu atriði án þess að brosa. Og ég tek það fram að það er ekkert fyndið við þetta atriði! (s.s. frá byrjun og þangað til hann tekur heyrnartólin af sér)



Mesta dúlla í heiminum eða? (næst mesta tæknilega)

En einhver fyndinn ákvað að búa til sína eigin rómantísku útgáfu af þessu atriði úr Garden State, mér finnst hún ekki alveg jafn góð samt, en dæmi hver fyrir sig!



Fréttir? Fór á Emirates Stadium í dag, hann er mjög flottur vægast sagt! Önn 2 hefst á morgun með nýjum áföngum, Skímóball næstu helgi í South-Kensington.

Þið eruð æðisleg, ég elska ykkur!

Bjartsýnn, jákvæður, drífandi - Nýr Gummi.