Make me rise an hour early

Fyrir rétt rúmu ári síðan átti ég að fara að keppa í handbolta. Ég bomba mér útí íþróttahús og Andreas félagi minn er þar mættur einnig. Við erum tímanlega í því, einbeitingin góð og ekkert stress á okkur. Bíðum eftir hinum strákunum. Þegar klukkan slær í mínútuna sem mæting átti að vera á erum við enn bara tveir að bíða, Guðmundur og Andreas. Finnst okkur þetta heldur dularfullt svo ekki sé meira sagt. En fólk er auðvitað mis-stundvíst einsog það getur verið mishátt í loftinu (Elli Joð vs. the people) og við héldum coolinu. Þegar tíu mínútur liðu í viðbót fórum við að hringja og grennslast fyrir um þessa undarlegu mætingu. Hvað haldiði nema við höfðum verið X-aðir. Vorum fórnarlömb í sjónvarpsþættinum The Jamie Kennedy experiment. Hef aldrei verið jafn hissa á ævinni.......


.... ef við snúum okkur aftur að raunveruleikanum þá var þetta Daylight Savings Time að verki, eitthvað sem við Íslendingar þurfum ekki að hafa áhyggjur af því við erum einfalt fólk með einfalt tímasystem. Án þess að hendi væri veifað færðist tíminn aftur um klukkutíma, sem er soldið fyndið finnst mér. Í dag breyttist tíminn svo aftur hjá mér, færðist afturábak (einsog Óli grís þegar hann datt af baki) um einn klukkutíma. Þetta veldur því að ef maður stillir ekki klukkuna sína þá mætir maður klukkan 7 í skólann á morgun. Með líkindareikningsmódelinu sem Ívar smíðaði úr bréfaklemmum reiknaði ég út að það eru 93% líkur á að Ívar eigi ekki eftir að frétta af þessari breytingu, því ekki mun hann frétta það frá mér svo mikið er víst. Kannski kuldi að setja þetta inná síðuna mína, en hann les hana hvorteð er ekki reglulega. Ég mun segja ykkur frá hvernig fer með þetta alltsaman! Er Ívar músin sem læðist....

Átti leik í gær, töpuðum naumlega, með aðeins 3 mörkum. Þetta er ekki alveg að smella hjá okkur, erum auðvitað fáir og ekki með skiptimenn þannig að í seinnihálfleik erum við að missa aðeins kraftinn sem er óþolandi. Liðin sem við erum að spila á móti hafa vanalega nóg af ferskum löppum á bekknum og keyra á okkur í seinni hálfleik hraða miðju aftur og aftur til að þreyta okkur. Það hefur virkað í síðustu 2 leikjum. En ég hef verið að spila helvíti vel, hef verið leikstjórnandi og skytta og setti 7 í gær og var virkilega sáttur með spilamennskuna, opnaði vörnina oft og átti ekki færri stoðsendingar heldur en mörk. Núna eftir að hafa verið markahæstur í 2 leikjum og spilað vel er ég farinn að banka vel á dyrnar hjá aðalliðinu, vona að þjálfarinn gefi tækifærið núna því ekki á ég langan tíma eftir hérna.

Lærdómurinn er að öskra á mig núna... endilega kommentið, alltaf gaman að heyra í fólkinu á götunni. Talandi um fólkið á götunni. Konur eru að berjast fyrir því að fá hærri laun, vilja svo taka upp kvennafrídag. Þarf maður ekki að mæta í vinnuna til að fá borgað? Pæling. Og líka hvað yrði gert ef karlar myndu hætta vinnu og færu í skrúðgöngu með skilti og 17 júní þyrlur og flautur og myndu taka upp karlafrídag? Er það kannski karlremba?

já

Búinn að gleyma því að ég sé með svona bloggsíðu. Það er búið að vera mikið í gangi og mikið að gera síðustu daga. Kom aftur til Kolding aðfaranótt mánudags um hálf fimm leytið og vaknaði ferskur daginn eftir bara til að komast að því að það er nóg að gera í skólanum næstu 50 dagana eða svo. Ekki nóg með það heldur þarf ég að bomba mér útúr þessari blessuðu íbúð minni og selja allt mitt, ekki tek ég það með mér heim eða til London allavega, og síðan er ég kominn á fullt að finna mér einhverja brjálaða íbúð eða gott herbergi í central London þar sem allir ætla að koma í heimsókn og skemmta sér á minn kostnað ;) Já ég er ekki búinn. Einnig hef ég verið í sambandi við Baug um að koma mér í gang og kynna mér ýmsa hluti svo ég fitti betur inní jobbið, og það er alveg ný veröld að opnast fyrir mér þar. Þetta er einsog að vera í tvöföldu námi nánast, en reyndar hef ég mikinn áhuga á þessu og því bölva ég þessu ekki einsog hinu. Og dömur og herrar, ekki búinn ennþá. Handboltinn er ennþá með sínar 3 klst á dag (5 klst í dag reyndar) og er nóg af leikjum framundan sem ég verð að reyna að fitta inní prógramm af prófum og verkefnavikum.
Var að koma frá Aarhus þar sem vængbrotið lið okkar tók á móti heimamönnum. Það eru mikil meiðsli hjá okkur og leikstjórnandinn okkar var víðs fjarri, með Finnska landsliðinu að toura. Jæja, við tókum það til bragðs að láta þjálfarann spila hægra hornið, en hann er gömul kempa, og þá er gömul lykilorðið því hann er allt nema lunkinn lengur. Við erum að tala um að þegar hann var að stíga sín fyrstu skref í boltanum var Jesú frá Nasaret að berjast um sömu stöðu og hann, með alveg deadly vinstri hönd hefur maður heyrt. Sneri hann bakvið eyrað á markmönnunum. En aftur í leikinn. Við byrjuðum vel og héngum í þeim með aðeins einn skiptimann á bekknum, nota bene markmann! Seint í fyrri hálfleik fékk þjálfarinn okkar beint rautt spjald í stöðunni 16-14 fyrir þeim og því þurfti að henda varamarkmanninum í treyju og inná! Jæja við héngum í þeim þar til í byrjun fyrri hálfleiks þegar þeir fóru að taka mig og skyttuna okkar úr umferð og við það riðlaðist spilið og þeir unnu að lokum með 5 mörkum, 32-27 í Atletion Arena í Aarhus. (Hvað eru mörg A í því?) Ömurlegt að tapa, en ég átti góðan leik, var markahæstur með 8 og böns af línusendingum sem hefðu látið Óla Stefáns og éta hattinn sinn. Svo er ég líka hógvær.

Allavega margt í mörgu þessa dagana og ekkert að fara að róast neitt. Þemadagar, próf, Fifa 2006, handboltaleikir og Londonundirbúningur á dagskránni.

Bið að heilsa öllum og það var snilld heima á Íslandi, gaman að geta hitt svona marga. Sjáumst hressari en Ómar Ragnarsson á prózaki með grænan hlunk í trúðabúning um jólin. Toppiði það!

Homecoming

Djöfull hefur allt verið á botni undanfarið eftir að ég kom heim. Lífið bara helltist yfir mig. Á laugardagskvöldið var ég plataður heim til Sólrúnar systur og ætlaði Óskar að sýna mér nýju jeppadekkin sín inní bílskúr. Þegar hurðin inní bílskúrinn opnaðist og ég steig inn fékk ég FEITT "SURPRISE" í andlitið frá minnst 20 manns sem voru komin til að heilsa uppá mig. Vá hvað ég bjóst ekki við því. Það tók mig allavega einn og hálfan tíma að koma mér í gírinn að fara að hitta alla og skemmta mér með þeim í frábæru partýi. Takk kærlega allir sem létu sjá sig og þeir sem voru svo miklir snillingar að skipuleggja þetta. Bestu vinir í heiminum, og Sólrún og Óskar fá endalaust goodwill frá mér fyrir allt saman.

Svo eftir þetta hef ég verið í tómum leiðindum, margt mjög óvænt og óskemmtilegt komst uppá yfirborðið og sumt fólk hefur ekki komið vel fram svo minnst sé nú sagt. En það reif mig þó örlítið upp að ég fékk góðar fréttir frá London. Ég fékk vinnu hjá Baugi Group í London í janúar, og verð ég þar framí júní að öðlast reynslu og skrifa lokaritgerð. Í London er skrifstofa sem ber heitið "UK Investments" og sér um fjárfestingar Baugs á Bretlandsmarkaði sem hafa verið umtalsverðar á síðustu árum. Ég er semsagt heppinn í spilum en óheppinn í ástum. Hélt alltaf að ég væri bæði, en það var kannski bara vitleysa í mér. En þetta er snilld og betra tækifæri hefði ég ekki getað hugsað mér, nú er bara fyrir mig að fara út og gera sem mest úr því. Standa undir væntingum hjá þeim sem gefa mér þetta tækifæri. Svo fór ég í heimsókn til Binna og Rönnu í Þrastarimann í gærkvöldi, aðeins að sjá framaní þau og þau eru alltaf sömu snillingarnir. Ég held það sé erfitt að finna betra fólk allavega og þessvegna alveg sjálfsagt að halda sambandi við þau. Sátum og spjölluðum í fleiri klukkutíma um allt milli himins og jarðar.

En á dagskránni er Opna Thule mótið í Fifa 2006 á fimmtudaginn og svo Airwaves á föstudaginn. Veit ekkert með laugardaginn, gæti orðið slakur eða þá æstur, en ég hallast að fyrri kostinum þar sem löng "heim"ferð er á sunnudeginum. Þá er það Borg óttans sem tekur á móti mér með flugeldaverksmiðjurnar og Tyrkina.

En takk aftur allir fyrir partýið, gleymi þessu seint eða aldrei. Sjáumst á röltinu.

1, 2, Selfoss

Er á leiðinni heim í dag. Tek lest klukkan 17:30 og fer í loftið rétt fyrir 23:00 í kvöld. Verð lentur um miðnætti í Keflavík og verður móttökunefnd skipuð Sólrúnu og Óskari, en til gamans birti ég mynd af þeim. (Úr myndasafni)

Svo verður væntanlega tekið á því á allan mögulegan og ómögulegan hátt meðan maður verður á landinu, sem verður ekki mikið af á næstunni, og því hvet ég sem flesta að skríða útúr skelinni næstu vikuna og heilsa uppá kallinn.





Hef heyrt því fleygt fram að Opna Thule mótið verði haldið á næstunni og er skráning hjá Ella Joð. Elli búinn að vera að æfa sig á fullu síðustu daga einsog hann gerir fyrir öll Thule mót bara svo hann sé 100% öruggur um að vinna, sem er svo ekki nema svona 12% öruggt ef bara ég mæti. Til gamans birti ég mynd af Ella Joð. (Úr myndasafni)

Svo verð ég með gamla símanúmerið mitt...

Góðir Hlutir. Sjáumst þar.

Þriðjudagur til mæðu

Djöfull eru þriðjudagar leiðinlegir. Mér finnst mánudagar vera föstudagar samanborið við þriðjudaga. Ef að þriðjudögum yrði sleppt úr og haft t.d. tveir laugardagar í staðinn held ég að miðvikudagar yrðu þá alveg skelfilegir í staðinn. Það er ekkert hægt að gera í þessu. Samt yrði ég sáttur við fyrrgreinda breytingu ef hún myndi þýða 2 umferðir af enska boltanum á tveimur dögum.

Ég var að horfa á eitt það fyndnasta sem ég hef séð síðan þriðjudaginn í síðustu viku. Þetta var Comedy Central "Roast" og var verið að steikja Pamelu Anderson í þetta skiptið. Þetta virkar þannig að góður slatti af grínurum og frægu fólki er samankomið frammi fyrir fullum sal af áhorfendum í afslappaðri stemmningu og svo stíga grínararnir og fræga fólkið upp til skiptis og koma með þá köldustu og illskeyttustu brandara á hvorn annan sem ég hef heyrt. Og auðvitað var Pamela Anderson aðalviðfangsefnið og var hún þarna líka og tók á móti öllu saman. Með stóru brjóstin auðvitað.

Annars er allt að gerast. Ég og Ívar höfum nýlokið við að setja saman níð á vini okkar sem sömdu níðinn "Mosi & Mörri" í byrjun sumars. Þetta hefur tekið langan tíma enda ekkert til sparað og gestasöngvarar á heimsmælikvarða, ótrúlega hæfileikaríkt tónlistarfólk sem kom að verkinu. Ég mun taka verkið með mér heim og spila fyrir áhugasama í völdum partýum núna um helgina. Hjartveikir og viðkvæmir eru sérstaklega velkomnir.

Elli aka Sprelli aka Örvhenti uppvaskarinn aka Appollo 13 (ekkert nema mistök) aka Smjörvi aka Herra Landbúnaður 1992 aka Dr. Martins aka Dressmanslysið aka ElliRapp aka John Paintball aka Helförin aka Séra Kriki aka Barnastjarna suður Selfoss '86-'87 og -90 er hetja vikunnar því hann er framhaldsskólameistari í Litabolta aka paintball aka þetta er orðið ágætt í bili. Hann er því á leiðinni til London að keppa, kæmi mér ekki á óvart þó hann yrði skotinn í subwayinu þegar hann væri að fíflast með litaboltabyssuna á lofti. Vona bara að hann fari varlega þessi elska. Skál fyrir Ella.

Svo langar mig að vita það ef fólk er að safna einhverju? Hreiðar vinur minn er t.d. að safna límmiðum og öllu sem hann kemst yfir með Ace of Base. Hann á mikið af körfuboltamyndum og forláta plakat af Herberti Guðmundssyni sem hann er til í að láta í skiptum. Það gengur enginn frá svoleiðis tilboði.

"Can't walk away, oh no no no..."

"They call me Superman...

... leap tall hoes in a single bound, I'm single now. Got no ring on this finger now, I'd never let another chick bring me down in a relationship..." Yea right.

Þetta er búin að vera meiri helgin. Á fimmtudag var skóli og handbolti og svo heim að leiðast. Á föstudaginn fórum ég, Hreiðar og Ívar á Jensen í veislumat og röltum svo í Noma-partý (margmiðlunarskólinn í Kolding) en þar var mjög góð stemmning almennt og fólk vel í djammgírnum. Ég og Hreiðar vorum hinsvegar í einhverjum aulafílíng og í hvert skipti sem partýið æstist upp flúðum við inní eldhús, en það vildi aldrei betur til en svo að þá mynduðust alltaf eldhúspartý sem við þurftum svo að flýja líka. Klukkan 12 röltum við svo heim sáttir og létum Ívari það eftir að halda uppi heiðri Business-skólans í þessu partýi. Enda kandídat sem við máttum vera stoltir af.
Á laugardaginn vaknaði ég hress og ferskur og fór á lyftingaæfingu með honum eiturhressa Thomasi Munk-Andersen, leikmanni Skanderborg með meiru, og við félagarnir tókum aldeilis á því. Ég er ekki frá því að þetta sé eitt besta forvarnarmeðal sem ég veit um. Eftir 2 tíma af þreki og lyftingum skreið ég heim alveg orkulaus. Fann þó orku í að taka strætó á enska pöbbinn og horfa á England - Austurríki, fékk mér öl og lummu og svo heim aftur. Alveg útúrkeyrður bombaði ég mér uppí rúm, horfði á Freddy got Fingered sem er ein versta/besta mynd sem ég hef séð síðasta hálfa mánuðinn.
Í dag tók ég daginn snemma, um 10 leytið var ég rocksteady á fótum, fór útí búð að versla og svo bombaðist ég í hlaupagallann og tók sprettinn útí íþróttahús, lyfti þar í ca. klukkara og hljóp svo til baka. Ógeðslega gott plan hjá mér. Eftir þetta var ég góður og orkulaus og gerði ekki meira í dag nema hanga í tölvunni og horfa á handboltaleik í sjónvarpinu. Einhæfi gaurinn.

En annars er ég alveg að smella í Ísland. Hlakkar orðið mikið til enda er Danmörk að virka meira og meira einhæf á mig. Eða þá að ég sé að verða meira og meira einhæfur. Vona að þessi ferð verði góð, ætla að hitta alla vini og fjölskylduna, kíkja á Airwaves og halda mig utan við allt rugl takk fyrir. Er að verða nettgeðveikur stundum. Einhverskonar Patrick Bateman er að finna sér bólfestu í mér, djöfull verð ég góður þá.

Ætla að sökkva mér í lærdóminn og ruglaðar æfingar þangað til 14:00 á fimmtudaginn, þá fer ég heim úr skólanum, pakka og bombast útá Kastrup lufthavn. Úff ég er farinn að sjá Ísland í hyllingum...

Aldi ævintýrið

Lenti í ómannlegri reynslu í dag. Á leiðinni heim úr skólanum kom ég við í Aldi, sem er svona semi Bónus Danmerkur, og afþví að ég er sérstaklega viðkvæmur þessa dagana fyrir því að nenna ekki að elda, þá keypti ég mér svona örbylgjurétt. Hann var í flottum pakka svo ég lét reyna, eitthvað kjúklinga-hrísgrjóna combó sem lofaði virkilega góðu. Íí kvöld sveif á mig þessi tilfinning sem kemur nokkrum sinnum á dag, vanaði mat, og ég hugsaði: " Yess, ég á örbylgjumöns í ísskápnum, þarf því ekki að eyða nema 10 sekúndum í að henda þessu inní örbylgju og svo 3 mínútum seinna er matur." En fjandinn, þetta var eitthvað funky þegar ég smakkaði fyrsta bitann. Ef þetta tengdist kjúkling á einhvern hátt þá var þetta Colonel Sanders sjálfur sem ég var að éta. Smakkaðist einsog gamall maður. Þessi fyrsti biti varð líka síðasti bitinn og ég gerði Ívari þann óleik að leyfa honum að smakka líka, hann var á sama máli og ég hvað varðaði hugsanlegt innihald. Þegar betur var að gáð sá ég á pakkanum að það þurfti ekki einusinni að geyma þetta í kæli. Ég meina, hvaða ógeðskjúkling þarf ekki að geyma í kæli, en geymist samt í rúmt ár uppí hillu! ohhh, fæ ógeðshroll.
Allavega þá fer ég að hugsa minn gang núna hvað varðar mataræðið. Ég er farinn að borða úti einusinni á dag til að forðast eldhúsið, og meirasegja er ég kominn á það stig að það er of mikið maus að þurfa að hella morgunkorni í skál og mjólk yfir, ég einfaldlega hef ekki þolinmæðina í það. En ég sver það, eftir ævintýri kvöldsins ætla ég að taka mig til, yfirstíga allar hindranir og elda mér lasagna á morgun (það geymist líka í ísskáp svo ég get hent því í örbylgju seinna meir, enginn tími, hámarksánægja).

Annars er minnst að frétta, tognaði á maganum á handboltaæfingu, það hefur aldrei komið fyrir mig áður en er fjandi óþægilegt. Ég týndi lyklinum af hjólinu mínu svo það stendur læst fyrir utan skólann. Kolbrún systir er 25 í dag! Sú fyrsta af systkinunum til að ná þeim árangri. Ég komst að því að éger ekki búinn hérna fyrr en 15 des, upprunalega dagsetningin var alltaf 2 des, það er bömmer vikunnar. Ég er hinsvegar að koma heim eftir rúma viku og þá vil ég sjá sem flesta glaumgosa í sparidressinu. Búið!

...

Búinn að vera í partý og afmælisstandi síðustu daga, skólast smá, spila handbolta hvern einasta dag og lyfta og er maður sannarlega farinn að sjá árangur. Semsagt árangurinn er ekki að láta á sér standa. Það er gott.

Ætla að setja inn myndir frá Partýinu okkar sem var frábært í alla staði. Þema kvöldsins var "Selfoss" og voru menn brúnir á hörund, í rétta gallanum með hnakka og sólgleraugu. Skímó spilaði sín allra vinsælustu lög og Doddi fékk fallegt strap-on ásamt forláta leðurgrímu frá okkur félögunum. Núna á Doddi eitt sameiginlegt með Batman, og það er ekki það að báðir eiga leðurgrímu! Einhverjar ágiskanir?

Maður er farinn að leita sér að íbúð í London núna, reyna að finna einhverja semi-central á góðu verði, en það er nánast ómögulegt. Erum að tala um kannski 150-200 þúsundkall á mánuði fyrir góða íbúð á góðum stað fyrir mig og Hreiðar, en við ætlum að búa saman og njóta þess hvað við erum báðir skemmtilegir og frábærir náungar í alla staði.

En frábærar fréttir af henni Sally, hún var að eiga lítinn strák í dag og vil ég óska henni og Nirði innilega til hamingju! Fór létt með þetta stelpan. Gaman að segja frá því að hún er sú fyrsta úr gamla bekknum okkar til að eignast barn, endilega leiðréttið mig ef ég hef rangt fyrir mér, en ég held að það sé alveg solid. Ekki hefði mér dottið það í hug fyrir nokkrum árum síðan að Sally myndi hefja leikinn. Ég meina ekkert illa meint, myndarstelpa og allt það, en samt voru aðrar týpur líklegri. En stórglæsilegur árangur, og verður gaman að kíkja á fjölskylduna þegar tækifæri gefst. Svo er Margrét einnig langt komin, en svo skemmtilega vill til að ég og Þórir erum frændur svo þegar þau eiga mun það verða lítill frændi!! Snilld snilld snilld.

Vá maður, allt í litlum börnum núna. Hvenær ætli komi að manni sjálfum? Er kannski rétt að taka eitt skref í einu og redda sér konu fyrst, já ég held það svei mér þá!

Sjáumst þá...