No smoking!

Rall.

Í gær var ég afspyrnufínn almennt séð að vinna einsog flesta daga niðrá Bond Street. Það var allt brjálað að gera einsog alltaf og ég og Höddi búnir að ákveða að vera framá kvöld eitthvað að nördast í excel, gerandi módel og businessplön. Mjög gaman. Þá fengum við skyndilega þær fréttir að það væru miðar handa okkur á retail fund charity ball, árleg plebbasamkoma með helsta business fólki Bretlands innan retail-geirans. Eftir stutta umhugsun ákváðum við að smella okkur, ekki síst þar sem sætin okkar voru á svokölluðu "platinum" borði, dýrasta svæðið í húsinu og alveg við sviðið. En maður fer ekki í jakkafötum á svona rall, heldur þýðir ekkert annað en kjólföt eða smóking. Og þegar kemur að mér er það alltaf no smoking. Hef aldrei átt smóking, og aldrei þurft smóking. Jæja, við hlupum út í búð til að leigja smóking. 20 mínútum síðar vorum við báðir búnir að kaupa okkur smóking. Flottir! Hentum okkur í draslið og vorum skyndilega orðnir einsog klipptir útúr Bond-mynd. Þegar við komum á staðinn sem þetta var haldið á beið okkar endalaust kampavín og vel 1000 manns sem eiga alltof mikið af peningum. Eftir 3 rétta máltíð, hvítvín og spjall við suma af forstjórum fyrirtækja Baugs sem sátu við borðið var komið að uppboði. Þetta uppboð snerist síðan uppí grín þegar boðið var upp Austin Mini bifreið, og fór svo að Bíllinn var keyptur allavega 4 sinnum og síðan gefinn aftur tilbaka, þar af 3 sinnum af engum öðrum en Phillip Green, ríkasta Breta í heimi en hann er metinn á rúma 400 milljarða króna af Forbes. Gott ef Gunnar yfirmaður á skrifstofunni bauð ekki 38.000 pund eitt sinn en Phillip keypti hann á 40.000, algjört grín! Eftir þetta voru skemmtiatriði og hljómsveit, dans og spjall og sá maður ófáann manninn hella dýru kampavíninu yfir kjólfötin. Ég, Höddi, og 2 aðrir háttsettir kappar sem ég nefni nú ekkert á nafn enduðum síðan á hótelbarnum þar sem við pöntuðum alltof marga mojito en drukkum þá ekki, veit hreinlega ekki afhverju?
Þegar þessir tveir kappar höfðu yfirgefið samkvæmið var klukkan að slá í 3 og ég og Höddi fengum þá hugmynd að borða, og mikið langaði okkur í kínverskan! Þá þýddi ekkert annað en taxi niðrí Soho og á eina staðinn sem var opinn klukkan 3 um nótt á mánudegi, "Crispy Duck". Viku áður höfðum við verið að labba um Soho og leitað að veitingastað, sáum þá "Crispy Duck", bentum og hlógum: "Þessi selur pottþétt ketti". Einhverjar glóðarsteiktar verur á teini voru í glugganum og snerust í hringi, frekar ógeðslegt! En á þessu mómenti var "Crispy Duck" ekkert svo slæmur kostur, og eftir að hafa labbað inn fengum við borð uppá 3 hæð! Löbbuðum þröngan og ógeðslegan stigagang (í smóking auðvitað) inní setustofu þar sem 4 arabar sátu við eitt borð og ólukkulegur gæji spjallaði við 2 klæðskiptinga á öðru borði. Þarna sátum við og pöntuðum núðlur, kjúkling (vonandi), svínakjöt (vonandi) og afgreiðslu-maðurinn (vonandi) skipaði Hödda að gefa honum tips eftir ógeðslegan matinn og fáránlegu þjónustuna! Hurry up and buy!
En við enduðum báðir heilir heima hjá okkur og seinna meir var þetta mjög óvænt, en skemmtilegt mánudagskvöld. Vinnudagurinn í dag var reyndar erfiður, en einsog Valli Reynis sagði: "Það geta ekki allir komið í afmæli!"

Briefing from Sussex Gardens

Helgin:

Kíkti í afmæli og svo í smá Mojito á Met bar á föstudaginn eftir vinnu (sem á að vera barinn sem C. Ronaldo fór á eftir meinta nauðgun hér um daginn) gaman að því. Vinna nánast allan laugardaginn, í kringum miðnætti ákváðum ég og Höddi að beila á excel og ársskýrslum og taka mönnarann á þetta og borða til tilbreytingar, röltum niðrí Soho og fengum okkur Kenny. Svo húkkaði ég Talibana sem skutlaði mér heim, minicab.co.uk
Sunnudagurinn fór í að horfa á Liverpool tapa fyrir united, sem er aldrei gott. Var uppá skrifstofu til hálf níu og svo rokkaði ég undergroundið heim og fór í smá rólegheit. Aldrei óvinsælt.

Ég er kominn með nokkur góð "bresk" orð sem eru að laumast inní orðaforðann. "Quid" en ekki pound, wanka, twat, splendid, quite, frankly, fanny, arse og margt annað sem skreytir þetta. Annars er þetta ekkert yfirþyrmandi neitt, bara einsog að vera í enskutíma hjá Helga ketti (ekki Paolu því ég neita að skrifa undir það að hún tali ensku. Hún er svo illa menguð af sínu móðurmáli að þetta fer í einhverja mállýsku hjá henni, held að henni veitti ekki af enskunámskeiði sjálfri, það er ekki nóg að vera útlendingur til að kenna erlend tungumál).

Var að klára síðasta Apprentice í seríu 4... Randall rúllaði þessu, en ég þekki engann sem horfir á þetta sem er fáránlegt því Trumpinn er í fantaformi, hárið hefur aldrei verið jafn mikil sulta.

Jack Bauer er víst ekki dauður.

Djöfull er mikið ljótt sem mig langar að segja en ég geri það ekki... hringið bara ef þið viljið fá það, eða sendið mér póst, ekki e-póst heldur póst.

Ávallt hreinn einsog sápustykki... stickin' it like ducktape og-sa-videre.

Komum síðan Hljómsveitarleiknum í 400 komment!!

Tveir limir

14. juni 2005

Nú eru tveir føroyskir limir á VMF á ICEX: Kaupthing Virðis­bræva­meklara­felag og Føroya Sparikassi. Hetta merkir, at hesir báðir kunnu handla beinleiðis á marknaðinum, og kunnu fáa fyritøkur til marknaðin.

How are you?

Ég er góður. Hef ekki verið mikið að gera annað en að vinna einsog sannur Íslendingur í víkíng (ekki samt í Egils víkíng) heldur meira svona í útrás, víkíng. Flott að vera kominn til London loksins, soldið annað en Kolding get ég sagt!
Þetta er stærsta blogg mitt hingað til því hér með færi ég titilinn "Borg Óttans" frá Kolding yfir á London, sem mun hér eftir bera þennan titil. Ekki skrýtið þar sem mun fleiri morð og fleiri pervertar per capita leynast hérna, Bretinn er ekki jafn ligeglad og Daninn, ónei. Ég hef komist að því að Bretinn flýtir sér alveg ofboðslega í vinnuna á morgnana en samt er ég alltaf mættur á undan. Fólk bókstaflega hleypur í og úr undergroundinu á morgnana og gerir sig að fíflum, ég rölti rólega, tek svona kvennagönguhraðann á þetta, og mæti alltaf 5 í 9. Það nefnilega fara allir jafn hratt í lestinni, sama þó þeir séu að flýta sér eða ekki.
Annars þá er íbúðin sem ég leigi hérna í fín, og þá staðsetningin sérstaklega. Ég er ekki nema rétt 10-15 mín á Oxford street að rölta, og vinnan 10 mín plús það niðrá Bond Street. Skrifstofan er mjög flott og ekkert til sparað, enda er Baugur ekkert á barmi gjadþrots neitt! *hóst*
Ég er með minn eigin lappa, síma, blackberry og ég veit ekki hvað og hef fengið nóg að gera svo ekki sé meira sagt, er búinn að vera til svona 22-02 á kvöldin að vinna og byrja alltaf 9 eða hálf 9. Það er eina ástæða þess að ég hef ekki haft neitt samband að viti eða hent inn línum hérna.
En tíminn flýgur bókstaflega hérna, 1 og hálf vika strax búin, bráðum verður þetta allt saman yfirstaðið og ég verð orðinn stjórnarformaður HSBC... aha! Svo fer ég bráðum að drífa mig á fótboltaleik hérna, og einnig þarf ég að tékka á tónleikum og þvíumlíku, loksins kominn í menningu einsog hún gerist best. Endilega ef þið vitið um eitthvað "on the horizon" give me a bell.
Ég ætla ekki að hafa þetta lengra að sinni, endilega kommentið ef það er eitthvað sérstakt sem þið vijið vita, ef þið viljið kíkja í heimsókn eða bara segja eitthvað sniðugt.
Cheers...

símanúmerið mitt

Áttaði mig skyndilega á því að ég er kominn með nýtt númer og ef einhver vill vera í sambandi þá er þetta "the magic number": 0044 (0)77 3848 6553 (sleppið núllinu ef þið hringið frá Íslandi)

Ég veit að þetta er langt en það er líka útaf því að það er útlenskt.

Skrifa sögu bráðum... bæjó.