Sagan endalausa...

... heldur áfram. Ég fékk símtal í morgun (eða réttara sagt voru lögð skilaboð inná talhólfið mitt) um að British Telecom kæmust ekki til mín þann 3. október til að setja upp netið, heldur þyrftu þeir að nota næsta mögulega opna tíma sem væri þann 16. Svo spurðu þeir hvort ég væri ekki sáttur með þetta og sögðu bæ. Ég reyndi að hringja í þá í klukkutíma en náði ekki í gegn, enda hefði ég bara verið dónalegur í símann ef ég hefði náð að tala við einhvern. Málið er samt að tíminn sem ég fékk þann 3. október var í rauninni re-schedule af öðrum tíma sem var 3 vikum áður, en þeir mættu ekki þá. Og sá upphaflegi tími var í rauninni fenginn eftir að ég hringdi í þá 3 vikum áður, þannig að þetta er búinn að vera 6 vikna prócess núna og þeir voru að extenda hann um 2 í viðbót.


En hver þarf internet heim til sín?

Í gær spilaði ég fótboltaleik með Lundunum, þar sem við unnum Noreg 6-1. Leikurinn var spilaður á fínum gervigrasvelli uppí Islington, nema hvað að vinstri löppin á mér lítur út einsog Pepperoni 67 pizza (double pep, double ostur og chili) - s.s. það vantar mestmegnis skinnið á hana og það lekur blóð og e-ð gult útúr henni, mjög líklega ekki frappó samt. En það var samt vel þess virði því að Torresinn sjálfur (ég) fullkomnaði þrennuna eftir að ég var straujaður niður inní teig (þá fór sko allt skinnið af löppinni). En ég fékk víti sem ég skoraði úr, mjög sweet og sólin skein á Lundana í nýju búningunum sem Icelandair sponsuðu svona myndarlega á okkur. Verst að ég gleymdi að láta Ellu beib taka myndir, gerum það næst.

Brynjar var 22 ára þann 27, stórglæsilegur árangur, e-ð sem Maggi sundkennari bjóst aldrei við að myndi gerast. Reyndar var líka margt í fari Magga sundkennara sem Brynjar bjóst aldrei við að myndi gerast, þannig að þeir eru um það bil kvittir. Einnig er eitthvað sem segir mér að afmælið hans Hjalta Magnússonar sé á næstu grösum, verður spennandi að sjá hvort ég fái boðskort innanum bréfalúguna a næstunni!

Í gær sá ég síðan byrjunina á Rúbbíleik milli Skotlands og Ítalíu, þar sem einn fékk augnmeiðsl og annar lenti illa á hálsinum eftir 2 metra hátt stökk og steinrotaðist. Þetta voru bara fyrstu 10 mínúturnar. Tökum nokkur dæmi um hvað þessi íþrótt er falleg og dönnuð:



Allavega, eitt sem ég skyldi ekki alveg, en það var að einn ítalinn fékk gult spjald? Hvernig í andskotanum fær maður gult spjald í íþrótt sem þú mátt nánast drepa mótherjann með því að hlaupa hann niður?


Er þetta e-ð fyndið?


Ég ætla heim núna og panta mér pizzu. Sjáumst.

ge