Mausið - Með Gumma E!

Einsog Jói Fel! Allavega ætla ég að fylgja fordæmi Bunny Girls og setja inn gómsætar uppskriftir af hinu og þessu matarkyns reglulega, því einsog flestir vita er ég algjör refur þegar kemur að eldamennsku.
Ég ætla að byrja á ítalskri matargerð einsog hún gerist best, og hvað er þá betra en búðarpizza.

Hráefni:

Búðarpizza
Dressing (fyrir atvinnumönnarana)

Leiðbeiningar:

Takið pizzuna útúr frystinum og tætið af henni umbúðirnar, en ekki henda þeim, þær koma að góðum notum seinna. Hendið pizzunni á disk (samt ekki of harkalega, pizzan er væntanlega glerhörð úr frystinum) og bombið henni í rúma mínútu inní örbylgjuna. Á þessari mínútu er gott að skrifa sms, athuga hvað er í sjónvarpinu eða spila vasabilljard. Pizzan er armakrikavolg loks þegar maður þvælir henni útúr örbylgjunni og þá er næsta verk að týna allt grænmeti af henni einsog sveppi og papriku, því ekki vill maður borða frá dýrunum! Þá koma tættu umbúðirnar sér vel því maður fleygir dýramatnum á þær og svo hendir maður öllu saman í ruslið, snyrtimennskan í fyrirrúmi. Ef þið eruð vön eldamennsku, sem ég er ekki, hafið þið örugglega forhitað ofninn, en það er algjörlega óþarfi. Pizzan tekur þá bara aðeins lengri tíma en það sagði líka enginn að þetta væri fljótlegt. Stillið ofninn á svona 100-250 gráður og hafi pizzuna í miðjum ofninum eða efst eða neðst í sirka hálftíma, og þá er ég að tala um svona plús mínus 15 mínútur allt eftir því hversu frosin pizzan var og hversu vel maður vill baka hana. Eftir allt þetta leiðindamaus er pizzan loksins tilbúin og þá er málið að úða dressingu yfir hana alla einsog það sé sjálfstæðisflokkslykt af henni og dressingin sé það eina í heiminum sem geti látið hana fara. Svo er besti tími dagsins kominn en það er mönstíminn en þá fær maður að njóta alls erfiðisins sem á undan gekk og ég segi bara gjöriði svo vel!

(Undantalin atriði voru framkvæmd af atvinnumönnara og er ekki mælt með að fólk reyni þetta heima)

Allir efasemdarmenn...

Lesið þetta og uppfræðist um stöðu mála á Íslandi í dag.

Handboltinn rúllar

Í gær var íþróttadagur. Liverpool byrjaði á því að gera stórmeistarajafntefli við eitt færasta knattspyrnulið stjörnukerfisins, Birmingham, og eru þeir því 1 stigi nær titlinum. Við höfum ekki enn tapað leik á seasoninu, einsog t.d. Man Utd, en höfum þess í stað gert enn fleiri jafntefli. Erum því sennilega jafn góðir og mörg önnur lið.

Úr einu í annað. Eftir Liverpool-flugeldana var stefnan tekin á handboltaleik þar sem Kolding vann GOG örugglega og strax á eftir spiluðum við í 2. liðinu. Við áttum ágætis dag, töpuðum reyndar eftir spennandi lokamínútur en þetta var hörkuleikur og barist til síðasta blóðdropa. Kempan er orðin fyrirliði og ég reyndi að leiða mína menn áfram á íslensku hörkunni og heppnaðist það vel. Vörnin var að smella vel saman og við lömdum andstæðingana helv. vel ef þeir hættu sér of nærri. Mér tókst t.d. að senda einn útaf meiddan eftir að við lentum í samstuði og svo sló ég einn beint í andlitið og fékk fyrir það písmerki frá dómurunum. En það var afturámóti sóknarleikurinn sem var okkar akkilesarhæll, skoruðum ekki nema 23 mörk, þar af ég 3, og voru sóknaraðgerðirnar fremur einhæfar og oft á tíðum byggðar á einstaklingsframtaki. Ég ætla að skella því á Finnann í liðinu sem stjórnar spilinu, hann hefur átt betri daga kallinn.

Hef ekkert meira að segja, heyrumst, og sjáumst bráðlega!

Póker-Kónger

Spilaði póker í gær við ýmsa merka menn og konur. Grunur hefur læðast að mér síðustu skipti sem ég hef spilað póker, grunur sem styrkist meir og meir með hverju spilinu og í gær held ég að hann hafi verið staðfestur. Ég er lélegur í póker. Ég fæ léleg spil, og spila þeim illa út. Ég fer illa með spilapeningana mína, ég fer útí gálaus veðmál sem stjórnast einungis af ofurtrú minni á sjálfri mér og tvistunum og fimmunum sem ég hef á hendi hverju sinni. Í gær tókst mér að verða sá fyrsti til að tylla mér í "the losers lounge," for the 4th consecutive time! Losers lounge er semsagt þegar þú hefur tapað öllu þínu og átt vinsamlegast að yfirgefa pókerborðið og setjast á stað þar sem þú getur ekki orðið öðru fólki til skammar. Og þetta er orðið þreytt því ég sit alltaf einn þar í dágóðan tíma áður en næsti spilari joinar. Í gær tapaði ég öllu mínu, sat svo í losers lounge, fékk svo undanþágu til að koma aftur inní spilið, en tapaði öllu mínu aftur og fór þá heim að sofa. Mínum tíma var betur varið í það.

Til að láta mér líða betur get ég auðvitað alltaf sagt að þetta sé nú bara spil og maður þurfi ákveðna heppni til að fá góð kort o.s.frv. En í rauninni held ég að það sé ekki málið. Tökum dæmi, Jói fitubolla tapar alltaf í fótbolta í frímínútum í skólanum. Sama hvort það séu stóru eða litlu frímínútur, þriðjudagur eða fimmtudagur, alltaf tapar Jói feiti. Hann gæti lifað í voninni um að þetta hafi verið tóm óheppni, dómarinn var óhliðhollur hans liði, slæmt dagsform, vont nesti og fleiri afsakanir sem Jói gætu fundið uppá. Myndi það samt ekki vera snyrtilegra ef hann myndi bara átta sig á því að hann er lélegur, þetta sport er ekki alveg að detta fyrir hann og hann ætti að eyða tíma sínum í eitthvað annað?

Þó að ég sé lélegur get ég samt aldrei viðurkennt það að einhver annar sé góður í póker. Allir þeir sem vinna mig vinna bara útaf því að þeir voru heppnir. Heppnir með spil, heppnir með sæti eða bara "Heldig Mogens" einsog daninn segir. Ég tapaði útaf því að ég er lélegur, en sá sem vann var heppinn. Þá er ég sáttur.

Og ef þið sjáið mig brosa eftir gjöfina er það ekki því ég er með góð kort. Þvert á móti.

Rúst

Fór til Þýskalands í gær. Keypti mér birgðir af gosi, kassa af bjór og smá dooley's og toppaði svo allt með því að smella mér á 10 doritos. Furðulegt að það skuli ekki vera til í Danmörku? Þannig að núna er það bara möns og aftur möns nætu daga, "and I think I like it!"

Bombaði mér á nýja Sigurrós - Takk, og hann er trylltur. Þeir eru ekki að valda vonbrigðum á þeim bænum, eru að gera það mjög gott með þessari plötu, 8 sæti á Emmy var ég að heyra. Gott mál. Búinn að vera fan svo lengi sem ég man eftir mér. Hlusta ennþá á Ágætis byrjun meðan ég sofna á kvöldin, hann er sígildur.

En þá að kjarna málsins, ég nenni ekki að vera í einhverju small talk endalaust. Tilgangur þessa pistils var að rústa Eyþóri, byggðarendaslysinu einsog þeir kalla hann í rokkbransanum. Maðurinn er náttúrulega alveg útúr kortinu. Ég tala fyrir mína hönd, ásamt allra sem ég þekki, þegar ég segi að Eyþór lifi í blekkingu. Þið hafið kannski séð hann fullan, Tungnastrákinn, á pakkaranum veltandi um barstólana, ljúgandi að ljótu stelpunum að hann sé frá Nígeríu, og að reyna að telja sér trú um að hann sé sterkari en ég! Eitt sinn á Selfosskvöldi vorum við félagarnir staddir útí pylsuvagni og Eyþór byrjaði: "Ég er frá Nígeríu, splfifspf, Gummi, ég er mikið sterkari en þú auminginn þinn" og hvað haldiði að hafi gerst? Eftir rúmlega hálfrar sekúndu átök endaði Nígeríski rokkarinn inní blómabeði stoltinu minni. Eftir þessa flengingu hefur hann þó ekki hætt yfirlýsingunum og er nú svo komið að ég sé mér leik á borði með að skora hann á hólm. Og ekki láta ykkur bregða ef hann skorast undan.

Ég hef í samráði við ýmsa mestu kraftajötna landsins ákveðið nokkrar greinar sem við munum spreyta okkur í:
Hryggspenna
Bóndabeygja
Sjómann
Krókur
Krumla
Íslensk glíma

og fleiri þrautir munu bætast í hópinn með tímanum og endanlega skera úr um að ég sé betri maðurinn og muni vinna.

Hvað ætlarðu að gera Eyþór?

Ég var tekinn

Ég var klukkaður! Kom algjörlega í bakið á mér einsog samkynhneigður karlmaður. Þetta hefði aldrei gerst ef þetta hefði verið svona "klukk" einsog í eltingaleik, því allir vita að ég hleyp einsog vindurinn. En takk Anna Guðrún, ég á einn inni hjá þér, man þetta!
Skilgreiningin á "klukki":

"Klukk er internetfár sem tröllríður bloggheimum þessa klukkutímana og felur í sér að viðkomandi fórnarlamb klukks á að skrifa fimm handahófskennd persónuleg atriði (sem hinn sótsvarti almúgi vissi ekki fyrir væntanlega) og klukka svo nokkur stykki bloggara til viðbótar."

Hérna fáiði það.


1. Ég þoli ekki neitt sem viðkemur eldamennsku, ef ég myndi ekki þurfa að borða myndi ég sleppa því. Oftar en ekki panta ég mér mat því þegar ég kem heim af æfingum á kvöldin þá er það síðasta sem ég nenni að fara að mausa e-ð ógeðslegt í eldhúsinu. Það er alveg á hreinu að konan mín í framtíðinni VERÐUR að vera liðtæk í eldhúsinu! (Eða kunna á símann.)

2. Mér er svo heitt á næturna að vanalega endar sængin alltaf á gólfinu. Ég hef aldrei skilið þetta almennilega, ég bara get ómögulega sofið með sæng því þá get ég ekki sofnað útaf hita. Merkilega ómerkilegt!

3. Eins leiðinlegt og mér finnst að elda þá elska ég að mönsa. Ég mönsa nammi, kex, stundum snakk og bara allt það sem hægt er að hafa við höndina án nokkurrar fyrirhafnar. Ég er sennilega einn af 5 bestu mönsurum sem ég veit um ;)

4. Á yngri árum var ég algjört bully. Ég níddist á öllu sem dró andann og var bæði stríðnispúki og hrekkjusvín. Í 8.bekk fór ég til skólastjórans hvern einasta dag fyrstu 3 vikurnar, síðan bara ca. 1 sinni í viku. Ég veit ekki hvað kom yfir mig en í dag er ég sallarólegur og stríði ekki nokkrum manni (yeah right!)

5. Ég er fíkill í hreyfingu. Ef ég fer ekki á æfingu á hverjum degi verð ég hálf-ofvirkur, einsog ég sé með orm í rassinum. Ég iða allur og líður ekki vel fyrr en ég hef svitnað ágætlega og fengið mína útrás, öskrað og bölvað, sparkað í einhvern eða keyrt einhvern niður í handbolta. Ótrúlegt hvað maður fær mikla útrás í handbolta, maður getur virkilega verið fantur og djöflast í andstæðingnum, hrint, rifið, klipið, slegið, olnbogað létt í þindina og allt í góðu... Djöfull elska ég sportið!

Ég ætla hér með að nota tækifærið og klukka þá Cuntjuice bræður mína, Ella Joð, Sibba og Ívar Atlason, ásamt Brynjari Bergsteinssyni og gamalli skólasystur, Höllu Kareni. Til hamingju! Mikið verður þetta forvitnilegt!

Klakinn, Helgin og Kallinn.

Klakamótið var um helgina og kallinn var þar.Vá! Djöfulsins snilld. Ég get ekki reynt að lýsa því sem átti sér stað með orðum en ég skal reyna: Fótbolti, Álaborg, 200 Íslenskir karlmenn, ótæmandi áfengisbirgðir, borg óttans á staðnum, rugl, vitleysa, taxar, besta gleðigata Danmerkur, bjór á 10 kall, skot á 10 kall, dömur á 0 kall, dónadansar alla nóttina, sveitt stemmning, diskóljós, "vi er röde, vi er hvide", laugardagskvöld, hvanndalsbræður að skemmta, besta skemmiatriði sem ég hef séð, hló frá mér lífið, 3faldur dooley's, bjór,skot,bjór,skot, lumma, gottgrín, miðbærinn bombaður, sunnudagur, 2 tíma svefn, leikur í undanúrslitum (já við erum góðir), erum rassaðir af liði sem svaf í 13 tíma hjá mömmu, allir sáttir við helgina, náðum í markaskorarann sem var heppinn og svaf niðrí bæ, sveittur kebab, lestarferð þar sem sofið var í öllum ómögulegum stellingum, vaknað með hálsríg, taxi heim, sturta, Hreddasamloka, colalight, MSN, Diablo og svo draumaland.

Ef fólk vill nánari upplýsingar verður það að sætta sig við það að þetta er algjörlega tæmandi listi hjá mér, get ekki lýst þessu betur. Helgin fær 9 kebaba í einkunn og 3 skammta af fröllum, af 10 mögulegum. Það sem dró hana niður er það að það eru aðeins 2 taxar í allri Álaborg og að mannslíkaminn virkar þannig að ef maður níðist áhonum, drekkur, spilar 160 mínútur af fótbolta, borðar óhollan mat og sefur í 2 tíma situr það í manni. Ég get sagt það með góðri vissu að ég misbauð mínum algjörlega. Fór svo á handboltaæfingu í dag og lukkuhjólið er með mér í liði einsog alla aðra daga ársins, það var þrek sem Satan stjórnaði samviskusamlega. Mér til furðu stóð ég mig einsog sönn kempa og er ferskur einsog HalimAl í boltalandi IKEA núna eftir púlið. (myndskreytið)

Núna framundan er lítill skóli, mjög þunn stundataflan hjá mér, handbolti og stífar æfingar þar sem ég ætla mér að komastí sama form og Arnold Scwartzenegger var í þegar hann vann Herra Alheim 5 sinnum í röð. Til að gera það þarf ég að taka kálfaæfingar út vikuna. Svo er ég byrjaður að spila Diablo 2 sem er ekkert merkilegt nema fyrir þær sakir að hann er tímaþjófur og hef ég aldrei þorað að byrja útaf skólanum. En núna tek ég skólann og hef samt tíma fyrir hlut sem ég veit að mun skila mér engu í lífinu. Magnað, eitthvað annað en söngvarinn í Á móti sól.

Er hættur núna, bráðum koma myndir frá Álaborg, og ég vara fólk við að þær eru rosalegar!!!

Hugsun

Hafiði einhverntímann ákveðið að standa með einhverri persónu í gegnum hvað sem er? Þá er ég að tala um súrt og sætt, góðar stundir, erfiða tíma og allt það sem lífið hefur uppá að bjóða. Hafiði einhverntímann verið slegin niður af þessu sama fólki en staðið aftur upp og haldið í þá trú að þetta gerist aldrei aftur? Að þetta sé aðeins einstakur atburður sem hafi átt sér stað útaf sérstökum aðstæðum sem hafi gerst á sérstökum tíma og eftir allt saman sé þetta sérstök persóna sem maður vilji ekki missa. Lífið sé betra með persónunni en án hennar. Ýmislegt sem maður hugsar.
Þegar fólk veldur manni vonbrigðum, særir mann og kemur illa fram oftar en einu sinni og jafnvel oftar en tvisvar þá kemst maður ekki hjá því að hugsa með sér: “Hversu marga sénsa á ég að gefa?” Hvar dregur maður mörkin, hvar er þessi lína sem má ekki fara yfir? Og hver og einn hefur sín viðmið og gildi og það er mikilvægt að þau séu skýr. “Hérna dreg ég mörkin!”
Var það ekki Biblían sem sagði að maður ætti að bjóða hinn vangann, en á sama tíma að maður ætti að koma fram við náungann einsog maður vildi láta koma fram við sig. En hvað gerist þegar maður hefur boðið fram báða vangana og komið framvið náungann einsog konung (eða drottningu) en samt er komið framvið mann einsog hund. Einsog sjálfsagðan hlut sem skríði tilbaka í hvert skipti sem maður hendi honum frá sér. “Hurt me once, shame on you. Hurt me twice, shame on me.” Er þá ekki rétti tíminn til að standa upp, þakka fyrir sig og láta þetta fólk heyra fortíðinni til. Það er nóg af fólki og tækifærum í heiminum án þess að maður hengi sig á eitt sérstakt. Hver er sinnar eigin gæfu smiður og örlögin er eitthvað sem hver og einn skapar sér. Maður þarf ekki að “sætta” sig við neitt.

Endilega forðist allt óþarfa kjaftæði og rugl. Lífið er betra án þess.

Þá fer þetta að smella...

Ekki nema sólarhringur þar til maður verður staddur í London. Er orðinn frekar spenntur en um leið er ég ekki að nenna því að ferðast. Er kominn með meira en nóg í bili. En þetta er óhjákvæmilegur hluti af ferlinu. Ferðin leggst samt vel í mig, eru komnir með fínt plan og er allt að smella. Búumst við því að skoða e.t.v. einhver fyrirtæki á fimmtudag og föstudag, komast á góðan pub í Chelsea hverfinu á laugardag og horfa á Chelsea - Sunderland, skoða Kingston University og jafnvel einhverja campusa á sunnudaginn, og á mánudaginn er það fundur hjá Baugi Group og Kaupthing. Þá fer maður í spariskóna og gírar sig heldur betur upp. Stund sannleikans ef svo mætti að orði komast. Gaman að segja frá því að hagnaður þessara tveggja fyrirtækja á fyrstu 6 mánuðum ársins var ca. 36 milljarðar króna samanlagt. Þá er ég að tala um hagnað, klink í vasann. Þjóðarfamleiðla Íslands í fyrra var ca 860 milljarðar. Þá er ég að tala um þjóðarframleiðslu, sem er hálfgerð velta. Ekkert klink í vasann þar. Það er alveg fáránleg pæling hvað þessi fyrirtæki eru að vaxa, og eiga eftir að gera á næstu árum.

Það var pubcrawl í gær þar sem ég og Ívar fengum það verkefni að standa á Shakers allan daginn og á hálftíma fresti kom nýr ca. 10 manna hópur af blindfullum busum til að fara úr fötunum og drekka sig meir fulla. Okkar verkefni var að láta hvern hóp fara í leik sem heitir Tojkæden, eða fatakeðjan, og þá á hópurinn að búa til sem lengsta línu með fötunum sínum. Og ef það var ölvun+metnaður þá endaði fólk á evuklæðunum, sem sýndi sig nokkrum sinnum. Og ekki nóg með það heldur gátu hóparnir skorað fleiri stig (sem ég og Ívar gáfum) með því að vera góðir við okkur. Og við auðvitað hötuðum það ekkert, fengum m.a. nudd, það voru kysstir á okkur fæturnir og ein stelpan gekk svo langt að sýna hvað hún væri með myndarlegan geirvörtuhring. Allt fyrir stigin.
Í skólanum í dag sá ég svo þessa sömu busa labba um skólann hálfþunna og ég gat ekki annað en brosað útí annað. Sá kannski stelpu, já þessi var helvíti djörf, var bara á g-strengnum alveg blindfull, sá svo strák, já þessi var hlaupandi um á sprellanum og vissi minnst og svo mætti lengi telja. En allir skemmtu sér vel ( nema þeir 4 sem fóru uppá spítala útaf ofdrykkju) og fallega (nema 400 kílóa stelpan sem fór úr brjóstahaldaranum, damn!)

Bið að heilsa öllum sem ég þekki, skiliði kveðju frá mér, og heyrumst aftur þann 13!
London calling...

The plot thickens

Þá eru línur að fara að skýrast með framhaldsnám. Var að koma af fundi með Ian Charles sem er mesti snilldarbreti sem fyrirfinnst. Hann mælti sterklega með Kingston University í London sem var einn af "the favorites" fyrir fundinn. En eftir að hafa útlistað það helsta um skólana sem eru í boði er maður nokkuð öruggur um hvert stefnir. Eina sem maður þarf að fara að skoða er fjármögnun á skólagjöldum því önnin kostar rúm 8000 pund. Ég hristi það auðvitað framúr erminni einsog úrið mitt. Svo er bara málið að kíkja á skólann, skoða aðstæður og það allt á fimmtudaginn næsta þegar maður verður í Londúnum. Hvet alla til að skoða heimasíðuna.

Það komu rúmlega 130 nýnemar í skólann í dag, þar af 11 íslendingar sem er gott mál. Mafían styrkist. Djöfull man ég þegar maður mætti í fyrra og vissi minnst, hálf villtur og málhaltur. En í dag er maður orðinn senior í skólanum og á mánudaginn næsta er Pubcrawl þar sem nýnemarnir verða leiddir um bæinn í litlum hópum og fylltir af áfengi á völdum pöbbum og skemmtistöðum. Ég og Ívar aka Gæsin aka Grænlandsmávurinn verðum á Shakers með einhvern sæmilega dónalegan drykkjuleik og batmangrímu?

Svekkelsi vikunnar (hingað til 7,9,13) er það hvað ég er góðhjartaður. Fór í háttinn á þriðjudagskvöldið og sá sæmilega góða flugu á veggnum hjá mér. Er vanur að henda ættinni hans Atla Fannars útum gluggann eða sturta þeim niðrí klósettið (hrossaflugur) ef þær láta sjá sig en þessi var bara svona snyrtileg og ekki með neinn skæting eða læti svo ég leyfði henni að dóla sér á veggnum og fór uppí rúm. Það er frekar heitt þessa dagana hérna svo ég var ekki með neina sæng og því algjörlega berskjaldaður gagnvart öllum árásum í skjóli næturinnar, og það varð mér að falli. Ég fór í skólann um morguninn og klæjaði hér og þar og var ekki að fíla það get ég sagt. Fór mig svo að gruna ýmislegt þegar ég fór að bólgna á olnboganum. Hafði þá ekki flugan nagað á mér olnbogann (ekki bitið), bitið mig í bakið, og fjandinn hafi það reynt að nauðga mér í leiðinni. Ég var með 4 bit á hægri rasskinninni! Þetta var ekki bara gangur náttúrunnar heldur persónulegt. Ég líka trylltist þegar ég kom heim, fann fluguna á sama stað á veggnum og hún var kvöldið áður og setti skósóla á milli augnanna á henni. Og grunur minn var staðfestur, það var hún sem hafði bitið mig og nagað nóttina áður því fagurrauður blettur kom á vegginn, semsagt blóðið úr hægri rasskinninni á mér.

Já það er fjör í DK og sá sem skrifar næstur í gestabókina fær fría Pizzu.

En Gummi er úti einsog Lalli Johns.... pleeee