Tippi

Nr.	Leikur.			Rétt
17	Liverpool - Bordeaux	1	1.35	?
19	Bayern München - Sporting Lissabon	1	1.30	?
20	Barcelona - Chelsea	2	2.90	?
23	Shaktar Donetsk - Valencia	2	1.80	?
Heildarstuðull:			9.16

Verð: 1.000 kr.

Ég styð: 800

“You've got to ask yourself one question: 'Do I feel lucky?' Well, do ya punk?”

Mánudagsbloggið

Eftirfarandi frétt var á mbl.is í dag:

"Gianluigi Buffon markvörður Juventus segir vel koma til greina að hann yfirgefi Juventus í sumar en þessi 28 ára gamli dýrasti markvörður heims er samningsbundinn Tórínóliðinu til loka þessa tímabilis. Orðrómur hefur verið í gangi að Chelsea líti hýrum augum til Buffons enda vita forráðamenn liðsins ekki hvernig Tékkanum Petr Cech reiðir af en Cech er að jafna sig af höfuðkúpubroti.

Fleiri ensk úrvalsdeildarlið hafa spurst fyrir um Buffon sem er 32 ára gamall og markvörður heimsmeistara Ítala."

Glæsileg fréttamennska svo ekki sé meira sagt. Hið sanna er að hann er 28 ára gamall og fínn strákur. Smáatriði kannski, en heimurinn er nú samt samsettur úr smáatriðum og því finnst mér í lagi að hafa þau rétt.

Ég hef verið ansi rólegur eftir að ég kom frá Ítalíu, það eina eftirminnilega sem ég gerði í vikunni var að ég spilaði póker heima hjá Óla Johns við hann og Helga og Elvu, sem eru einmitt kærustupar. Mjög nett moment átti sér stað milli 2-3 um nóttina, þegar við 4 vorum að shuffla pókerpeningunum og blöffa. Þannig er mál með vexti að við 3, ég, Óli og Helgi, vorum búnir að tala um að fara á Anfield þann 4. nóvember og sjá Liverpool spila við Reading og taka road trip og hostel á þetta. Geðveik ferð semsagt. En Helgi sagði okkur seinna frá því að hann kæmist ekki með þar sem þetta væri soldið þungt fyrir veskið. En þarna um nóttina, eftir nokkra öllara og gott ef Kafteinn Morgan frændi var ekki mættur á borðið og byrjaður að eitra fyrir Helga og Elvu, þá fór Helgi að tala um að honum langaði svo á leikinn með okkur. Þá gerðist ótrúlegur hlutur, skötuhjúin fóru í samningaviðræður um að ef hann færi á leikinn þá mætti hún versla fyrir X mikinn pening í staðinn. Að lokum komust þau að samkomulagi, tókust í hendur að viðurstöddum 2 vottum og innsigluðu samninginn. Það var ólýsanleg gleði sem fór um stofuna á Glouchester Place og voru allir helstu Liverpool söngvarnir teknir ásamt lofsöng um Steven Gerrard, minnst 3 sinnum. Við höfðum endurheimt Helga.

En aftur að öðru, hér er það helsta úr Slúðrinu:
- Óli Johns sást á 13 Gerrard Street að slefa uppí Natalie Portman (The Sun)
- Ellsi Joð, Billsi og Kokkteilgæsin eru á leiðinni til London í desember (Hello)
- Brynjar keypti forláta Rolex úr á uppboði á Typpakvöldi Knattspyrnudeildar Selfoss um nýliðna helgi (Hann hringdi í mig fullur og ég heyrði þetta í beinni)
- Ari Geit átti mök í ónefndum sumarbústað við hina velkunnu Lucy (Lifandi Vísindi)
- Sprelli var staddur á Grand Rokk þar sem hann bauð fólki uppá Irish Coffee og sleik (Evening Standard)
- Örvar er talinn vera á lífi, fregnir eru af því að hann hafi sést á eftirlitsmyndavélum í Sjoppunni í Þorlákshöfn (óstaðfest)
- Einar Kári var edrú um helgina, en þetta er í fyrsta skipti sem það gerist eftir siðaskiptin (Þjóðkirkjan)
- DNA sýni hafa leitt í ljós að Helgi Hermanns. og Willem Defoe eru einn og sami maðurinn (Metro)

Og já ég blogga eiginlega alltaf bara á mánudögum, skrýtið? Eða skrítið?

Ferðasaga - Partur 2

Ætli það sé ekki best að taka saman svona það helsta sem dreif á mína daga síðustu vikuna, þegar ég skrapp til Ítalíu að hitta Kolbrúnu systur (árlegi hittingurinn, held ég hafi hitt hana sirka 5 sinnum síðustu 5 árin). Einnig bendi ég á myndir hérna sem fólk getur skoðað úr ferðinni, ekki margar en þó eru þær allar einstakar á sinn hátt. Einstakar.

Ferðin til Ítalíu gekk ótrúlega vel í alla staði, ég stilli mig alltaf sérstaklega inná það að ferðast með því að æsa mig yfir engu og helst ekki láta púlsinn fara yfir 70, ótrúlegt en satt að þá virkar það! Ég er alveg ferlega afslappaður þegar ég ferðast núna, kippi mér ekkert upp við langar raðir, óþægindi eða annað sem getur oft alveg farið með ferðalögin hjá manni. Ég er með hluti til að hjálpa mér einsog iPod, tölvu og góða bók, allt þetta "works wonders".

Það var mjög góð tilfinning að sigla inn höfnina á Ischiu um 23 leytið á miðvikudagskvöldið, stóð efst á bátnum og sá hvar Kolbrún og Kiko biðu eftir mér við höfnina. Það voru höfðinglegar móttökur sem ég fékk, en það var farið beint á ótrúlegan veitingastað, og ég segi ótrúlegan því það er eiginlega eina orðið sem lýsir honum hvað best. Þessi staður er á frekar afskekktum stað ef svo má segja, alls ekki "mainstream" og er hann helst sóttur af heimamönnum þó Ischia byggist upp af ferðamannaiðnaði. Hann er í eigu sömu fjölskyldunnar, eða systkinanna sem eru 7 eða 8 talsins og eru öll mjög lík. Allur matur og vín sem eru í boði eru "framleidd" af fjölskyldunni, kjötið er af dýrum sem þau rækta, pastað er heimatilbúið, vínið er heimabruggað og svo mætti lengi telja. Að ítölskum sið voru það 4 eða 5 réttir sem við fengum (þó einn hefði eflaust dugað mann vel á venjulegum degi). Eftir matinn var staðurinn að loka og þá fórum við með einum af eigendum staðarins, sem er gamall vinur Kiko's, og hann sýndi okkur hella sem fjölskyldan hans hafði grafið inní bergið við veitingastaðinn og gengdi hann nú hlutverki vín"kjallara". Þar var smakkað á allskyns heimatilbúnu, ég fékk nóg eftir sterkasta Grappa sem er til þori ég að fullyrða, bensín er einsog KoolAid í samanburði. Jæja, ætli við höfum ekki verið komin heim um 2-3 leytið og allir sáttir (saddir).
Daginn eftir nýttum ég og Kolbrún okkur októbersólina og fórum á ströndina og kíktum í nokkrar búðir, og auðvitað var endað á einhverju ítölsku mönni. Um kvöldið var það ítalskur pizzastaður þar sem eftirrétturinn var pizza með nutella súkkulaði (hljómar mun verra en það smakkaðist, var ferlega gott og ég át helling, góður).
Föstudagurinn og laugardagurinn fóru í almennt chill, sundlaug, sólbað, rigningu og svo auðvitað meiri veitingastaði, að þessu sinni á toppi eyjarinnar. Það kvöld rigndi svo mikið að göturnar (sem eru sumar hverjar þröngar og brattar) breyttust í stórfljót (ekki ýkjur) og margir vegir lokuðust. Þannig er mál með vexti að ítalir tengja flestir niðurföllin af þökunum á húsunum sínum útá götu þannig að það skapast semi-Jökulsá á Fjöllum í venjulegu úthverfi. Ég og Kolbrún kíktum einnig eitt kvöldið á mjög cosy bar við höfnina og fengum okkur eðal-kokkteila og spjölluðum um daginn og veginn, ekki endilega í þessari röð samt.
Á sunnudeginum vaknaði maður hálf svekktur yfir því að þurfa að fara, þessir dagar höfðu liðið alveg svakalega hratt. Kiko var að vinna einsog vanalega en ég og Kolbrún vorum boðin í sunnudagsmat hjá Mariu og fjölskyldunni hennar, mjög gott boð sem enginn gat staðist, sérstaklega fyrir þær sakir að á boðstólunum var mjög framandi matur fyrir Íslending einsog mig: Kanína!! Jæja, eftir að hafa farið varlega af stað stóð ég sjálfan mig að því að éta höfuðið á kanínunni undir endann með berum höndum, sennilega hef ég sjaldan fundið jafn mikið fyrir Neanderthalsmanninum í mér. Hann er þarna eftir allt saman. En mjög gott, mæli eindregið með kanínum (Ekki bara sætar, sérstaklega þegar þær eru ungar). Eftir ekta ítalskan sunnudagsmat með Kolbrúnu, Mariu, mömmu hennar, ömmu og bróður, þá var kominn tími til að kveðja og pakka niður. Kolbrún og Maria voru svo góðar að taka með mér ferjuna til Napoli og fara með mér á flugvöllinn til að ég þyrfti ekki að hanga þar einn lengi. Það kom á daginn að það var mjög vel þegið þar sem flugið mitt dróst "örlítið" á langinn, og þá er rólegi-ferða-Gummi að tala. Hér hefst ný saga...

Sagan af easyJet og "easy now"

Flug 3505 frá Napolí til London með easyjet var með áætlaðan brottfarartíma kl. 21:05 að staðartíma í Napolí. Í dag finnst mér það fyndið. Í gær fannst mér það ekki fyndið.

Allir voru komnir uppí vél rétt fyrir níu og biðu eftir því að við myndum nú leggja í hann, eitthvað dróst það nú og fengum við þær fregnir snemma að það væri verið að kippa einhverju smávægilegu í liðinn í sambandi við loftræstinguna. Þannig vildi nú til að einhver brunalykt hafði fundist í vélinni og var ákveðið að skoða það nánar, sem er auðvitað mjög gott. En það sem er ekki mjög gott er þegar full vél af blóðheitum ítölum og einum ferða-slökum-Íslending eru látin bíða í 4 klst inní flugvél með bilaðri loftræstingu. Það er ekki einusinni töff! Og það sem fylgdi í kjölfarið var heldur ekki töff.
Eftir 4 klst í hitabeltisstemningu í vélinni var okkur hleypt inní flugstöðina aftur þar sem allt var lokað um miðja nóttina og ekki einusinni hægt að kaupa sér mat. Maður var virkilega farinn að finna pirringinn frá sumum farþegunum og læra nokkur ný orð (cazzo de la merde, credina). En fjörið var ekki búið, eftir 4 tíma á flugvellinum í meiri óvissu var okkur loks sagt að tékka okkur inn aftur við borð númer 17. Það tók örugglega klukkutíma í biðröð (þar sem ég sat slakur í excel og að lesa allan tímann, enda þýðir lítið að flýta sér neitt þar sem allir myndu lenda á sama stað á sama tíma. Þægilegra að sitja heldur en standa skiljiði). En í biðröðinni kom í ljós að við vorum ekki að tékka okkur inní nýtt flug heldur inná hótel staðsett í um 20 mínútna rútufjarlægð frá flugvellinum. Yes! Það tekur helvíti langan tíma get ég sagt ykkur að flytja 150-200 manns með mikinn farangur í rútum á hótel, tékk inn og nefnið það. Ég pældi soldið í því hvernig sumt gamla fólkið lifði þetta af. En ég var mjög slakur, í samræð(i)um við eina ítalska stúlku undraðist hún yfir því hvernig ég gæti verið jafn rólegur og raun bar vitni um. Planið mitt var greinilega að virka. Ég var sallarólegur, en það voru ekki allir á "the mean streets of Boston". Allan þennan tíma höfðu Kolbrún systir og Kiko verið að athuga með flugið mitt á netinu og þar stóð að flugvélin hafði farið í loftið en aldrei lent. Þar sem það er eðlilega óeðlilegt fóru þau að hringja og spyrjast fyrir og einhverntímann um miðja nóttina komust þau að því að allir hefðu verið fluttir á hótel í Napolí. Af eindreginni seiglu fóru þau að hringja útum allt og eyddu nóttinni í það að leita að Gumma slaka sem var svo rólegur að honum datt ekki í hug að neinn væri að pæla í því hvar hann væri niðurkominn. Þar sem ég lá, steinsofandi langþráðum svefni á hótelherberginu mínu vaknaði ég við herbegsissímann rétt yfir 6 um morguninn og á hinni línunni var Kolbrún, hálfpartinn að eypa á Gumma, sem við það vaknaði heldur betur eftir "langan" svefn. Hún var ekki alveg sátt við upplýsingamiðlunina hjá bróður sínum sem var jú, engin. En eftir þriðja "check-in" á skömmum tíma og enn eina biðina fór maður loks í loftið um hádegisbilið í dag, aðeins 15 tímum á eftir áætlun.

Ég vil þakka easyjet fyrir vel unnin störf. Auðvitað var vélin biluð og fásinna að fara í loftið ef eitthvað var bilað, en að láta farþegana bíða svanga og þreytta í allan þennan tíma var ekki rétt. Það átti að vera búið að taka ákvörðun fyrir löngu um að senda okkur á hótel eða þá redda nýrri flugvél í verkið. Svo fór ég að velta fyrir mér, ef það voru fáir farþegar bókaðir í mánudagsvélina hjá þeim, var þetta liður í áætlun hjá easyjet til að ná sunnudags og mánudagtraffíkinni í sömu vél til að spara pening. Ég gæti alveg ímyndað mér að svo væri raunin, þó hún sé fjarstæðukennd.

En þetta blogg er orðið alltof langt, örugglega ágætis saga samt, og einnig bendi ég á myndirnar frá Ischiu síðan síðasta sumar en það er linkur á þær hérna á síðunni.

Takk Kolbrún og Kiko, og sérstakar þakkir fá easyjet fyrir að hafa tekið 15 tíma af mínu lífi sem ég fæ aldrei aftur. Ég rukka þá þegar ég verð eldri og minn tími verður ennþá dýrmætari. Ég meina hversu mikið meira eru 15 klukkustundir fyrir ykkur þegar þið eruð 22 ára miðað við 84 ára? Ég held það sé umtalsvert. Örugglega hægt að eiga afleiðuviðskipti með þetta einsog með veðrið.

Ciao bella...

Ferðasaga 1

Ég skrifaði smá á leiðinni til Ítalíu, best að setja það hingað inn, síðan kem ég með smá sögu og myndir í kvöld líklegast þegar ég er búinn að ná andanum.... bið að heilsa.

Þá er ferðin að mestu leyti búin, ein góð klukkutíma bátsferð eftir í mildri Miðjarðarhafsgolunni. Flugið með Sirkus Geira smart og félögum gekk furðuvel, náði að nýta olnbogarýmið til hins ýtrasta og útbjó fínt excelmódel fyrir vogunarsjóðinn sem við munum stjórna á næstunni í skólanum. Er sérstaklega stoltur af því að módelið nemur hvort maður er að kaupa bréf til að halda eða hvort að maður er að selja ”stutt” (e. short-selling). BTW vogunarsjóðurinn okkar fékk nafnið ”Mímir Equity Management” (MGM) en það er sérstaklega skemmtilegt fyrir þær sakir að Mímir var tröllið í gömlu goðafræðunum sem sá um að gæta Mímisbrunns. Hann vissi allt um fortíð og framtíð og seldi seinna Óðni sopa af brunninum, sem gerði hann alvitran, fyrir eitt stykki auga. Kjarakaup þar á ferð, svipað og að versla í Bónus. Seinna meir kom Óðinn reyndar að Mími hálshöggnum við brunninn, en hann náði að halda í honum lífinu og tók hausinn með sér heim þar sem hann spilaði skák við hann. Hvernig kemur það samt út, ef báðir voru alvitrir, þá þýddi ekkert fyrir Óðinn að koma með Fjalarköttinn því að Mímir vissi það fyrir, og Óðinn vissi einnig að Mímir vissi o.s.frv. Ég segi að það hafi verið pattstaða áður en fyrsta manni hafi verið leikið út. Peð á Bjarna 12, Bjarna 12.

En aftur að Ítalíuförinni. Lenti í smá djókatriði á Stansted flugvelli. Einhver pattaraleg bresk gyðja sem vann í innrituninni tók við vegabréfinu mínu einsog tíðkast, en fannst það e-ð fyndið og blátt á litinn. Hafði aldrei áður séð íslenskt vegabréf. Hún fór að sýna vinnufélögunum á næstu básum vegabréfið mitt, og fæstir kipptu sér nokkuð við. Svo hélt hún áfram að vinna vinnuna sína og opnaði það til að athuga með nafnið mitt og aðrar upplýsingar til að geta tékkað mig inn. Jæja, hún flettir á síðuna þar sem myndin af mér er ásamt nafni, kennitölu o.s.frv. og staldar þar við, setur upp skrýtinn svip og segir: ”Fuck off!!”

Róleg samt, ég hélt að fólk væri almennt meðvitað um það að það væru til nokkur hundruð þjóðerni og þaðan mun fleiri framandi nöfn.

Vissuð þið....?

... að skuldabréfasalarnir hjá Salomon Brothers á Wall Street voru svo góðir með sig (þar sem þeir voru aðaltekjulind tekjuhæsta bankans á Wall Street á 9. áratugnum) að þeir létu lengja símasnúrurnar í símunum sínum til að þeir næðu að drífa lengra þegar þeir hentu þeim að lærlingunum sem voru í starfsþjálfun!

Week 35 (Uge femogtredive)

Þá er maður búinn að missa það aftur í smá djamm eftir eina rólega helgi. Get ekki sagt að maður sé sérstaklega stoltur svona eftir helgina, en það var samt fjandi gaman meðan á því stóð. Fór loksins á O'Neills og 13 Gerrard Street eftir að hafa ekki farið þangað síðan í Maí. Rallið á Gerrard Street var ótrúlegt í alla staði, Bryndís var í heimsókn auðvitað og hún fann einhvern Frakka til að dansa við sem var einmitt það sem ég og Óli Johnson þurftum til að algjörlega sleppa af okkur beislinu. Verst að ég tók ekki myndir, en það helsta sem gerðist var:

1. Við kenndum 200 kg kolrangstöðum og tannlausum Breta að flippa bjórmottum, mjög skrautlegt! Hef aldrei séð mann drekka jafn mikið, hann tók pint af bjór í 4 sopum!

2. Við jögguðum allt inná staðnum, og allir tóku vel í það, enda ekki annað hægt þegar það lítur framaní Óla og sér saklausa brosið á honum.
3. Ég dansaði við dverg og lét hann að lokum fá nafnspjald frá einstakling sem verður ekki nafngreindur, en hann á allavega von á skemmtilegu símtali í vikunni.

4. Við tókum signature reynslu move frá Tryggva (Kolding) til að reyna við tvær asískar vændiskonur. Svipurinn á þeim var óborganlegur!!!

Að auki hittum við fertugan indverja sem fór að apa eftir mér að troða sér inná myndir hjá einum stelpuhóp, og það var vægast sagt sjúklegt hvað hann brosti sínu breiðasta um leið og hann stökk á þær þegar þær tóku myndir (svona einsog stelpur gera, halda utanum hvor aðra og taka mynd af sjálfum sér og 2-3 vinkonum sínum). Má eiginlega segja að hann hafi misst coolið sem hann hafði ekki fyrir.

Er að fara til Ítalíu á miðvikudaginn eftir skóla. Verð framá sunnudag í góðu yfirlæti, ekki spurning, en framað því þá verður maður að vera double up á skólanum til að geta leyft sér að slaka á í sólinni.

Ég bý í háskólaíbúðum einskonar, sem skólinn rekur og hef ég þar mitt herbergi og baðherbergi en deili eldhúsi með 6 öðrum einstaklingum. Ágætis fyrirkomulag svosem og hef ég núna kynnst aðeins fólkinu sem ég bý með. Af þeim eru 3 stelpur og 3 strákar, og oftar en ekki lendir maður í small-talk þegar maður er að borða. Fyrr í kvöld vorum við í eldhúsinu að spjalla saman um eitt og annað og þá að sjálfsögðu á engilsaxnesku og hver og einn með sinn eðalborna hreim, hvort sem hann var indverskur, breskur eða norskur. Þegar ég geri mig reiðubúinn að fara inní herbergið mitt spyr einn sambýlingur minn mig: "Ertu íslenskur?"
Fjandann er gaurinn að reyna að segja hugsaði ég í einsog 2 sekúndur, alveg þangað til að ég áttaði mig á því að þetta var svo sannarlega ekki hreimurinn sem ég þurfti að skilja í enskunni hans, heldur þurfi ég að fara í settings og stilla sjálfan mig yfir á íslensku. Gaurinn er semsagt búinn að vera íslenskur í allan þennan tíma, og jafnvel lengur!
Er farinn að lesa í Strategic Management sem er hrikalega leiðinlegt og þaðan fer ég í Liar's Poker sem er fáránlega góð. Mæli með henni eindregið.

Gæjinn!

Spurning um að koma nokkrum orðum frá sér svona í tilefni þess að mig langar til þess og ég get það. Einnig er orðið langt síðan síðast.

Mig langar að byrja á því að þakka Sibbsa og Ellsa fyrir alla tónlistina sem ég fékk hjá ykkur áður en ég fór út. Ég er búinn að hlusta alveg stanslaust, Media playerinn er í gangi á næturna meira að segja (vanmat) og er ég kominn með nokkur uppáhaldslög. Í þeim efnum vil ég helst nefna lagið Chicago með honum Sufjan Stevens ásamt laginu Jezebel með Iron and Wine. Annars hef ég verið að hlusta á allt frá Andrew Bird yfir í Björgvin Halldórsson yfir í Hæstu hendina (Double up af Havana Club í 7up... og, Áttu ekki Camus í kók, þá er barinn þinn djók, alveg farinn af dópi og verður barinn af hóp).. mér finnst þetta ógeðslega gaman, leiðinlega gaman eiginlega.

Úr tónlist í e-ð allt annað, nefnilega B.A. ritgerð. Ég hef ákveðið að skrifa um gjaldeyris og skuldabréfaviðskipti með áherslu á hávaxtahagkerfið Ísland (huhumm, þegar stýrivextirnir eru farnir að slaga uppí áfengismagnið í blóðinu á Ívari (sorry) þá þarf að skoða málin aðeins). En það er svosem ekkert spennandi saga nema útaf því að ég sendi fyrirspurn á Lánasýslu Ríkisins sem voru svo vænir að senda mér svar nánast áður en ég ýtti á send. Sendu mér forláta Excelskjal með öllum þeim skítugu leyndarmálum sem ég þurfti að vita. Vissuð þið t.d. að Davíð Oddsson væri frá plánetunni Zendor? "Well that does not make sense? Look at the monkey!!!" Lánasjóður Ríkisins er stofnun vikunnar, þeir fá köku með því skilyrði að þeir nálgist hana sjálfir.

Úr B.A. ritgerð í e-ð allt annað, nefnilega fótbolta ("yes" segja sumir, "er sápan búin?" segja aðrir sem eru sennilega ekki að lesa þetta blogg, heldur gera e-ð allt annað). Ég var að koma af fótboltaæfingu hjá skólaliðinu þar sem ég náði að losa um uppsafnaða spennu eftir mikla inniveru og lestur um helgina. Ég var óvenjulega grófur og sló meðal annars blökkumann í öllum hamagangnum. Ekki það að ég sé stoltur af því, heldur er það bara svo classic e-ð. Mér tókst auðvitað að setja mark mitt á leikinn, meira að segja 3 sinnum (ef ég væri feitur væri ég feitur og montinn).

Út fótbolta í e-ð allt annað, nefnilega green. Ég þvinga hér með alla til að skoða eftirfarandi video. Borat (Ali-G, Sacha Baron Cohen) er hér að syngja frumsamið country lag fyrir einfalda Suðurríkjamenn í BNA. Ef ykkur finnst þetta ekki fyndið þá mæli ég með því að þið kaupið ykkur þrívíddargleraugu og prófið aftur.



"Throw the jew down the well, so my country can be free..."

Til hamingju með afmælið!!!!

Kolbrún og Kiko eiga afmæli bæði tvö, Kolbrún 5. október og Kiko 6. október. Mjög þægilegt að hafa þetta svona á sama tímanum, hægt að slá saman í 2 veislur fyrir sama pening.
Hún systir mín er hvorki meira né minna en 26 ára gömul og ástmaður hennar, Carmine, er árinu eldri (x+1) eða 27 ára kempan. Þau tóku sig til í tilefni dagsins að taka rúntinn frá Napolí og norð-vestur til Rómar á nýja Alfa Romeo kagganum sínum, til lukku með hann líka.

Annars hitti ég þau eftir 12 daga núna sem verður snilld. Sól, stemning og sandalar, plús yfirveguð rólegheit og Naztro Azzurro.

"Yfirveguð rólegheit"

Being for the benefit of Mr. Kite

Ég vil byrja á því að tileinka þetta blogg honum Brynjari vini mínum en hann er ansi fínn náungi, ef hann væri breskur væri hann sennilega kallaður "spontaneous", "witty" eða jafnvel "ace", og myndi sennilega heita "Blimey" í símanum mínum. En að efninu...

Árið er 1967, dagurinn er 31. janúar og tveir Bretar labba inní antikbúð ekki fjarri Kent, og sjá þar fallega innrammað sirkus plaggat, ekki ósvipað því hér fyrir neðan, í rauninni nákvæmlega sama plaggat!

Annar Bretinn ákveður að festa kaup á þessu fallega plaggati, þar sem hann hreifst af skemmtilegu orðalagi og framandi nöfnum sem komu þar fyrir. Stuttu seinna semur hann lag þar sem ýmis nöfn á plaggatinu spila aðalhlutverk, og er lagið tekið upp þann 17. febrúar 1967 og kom út á plötu 1. júní sama ár.

Núna er Brynjar fyrir löngu kominn á sporið ásamt fleiri söguþyrstum tónlistarunnendum, en þessi saga væri alls ekki merkileg nema fyrir þær sakir að platan sem "Being for the benefit of Mr. Kite" hljómar á heitir því skemmtilega nafni "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" og maðurinn sem keypti plaggatið og samdi lagið var enginn annar en John Lennon.

For the benefit of Mr. Kite
there will be a show tonight on trampoline
The Hendersons will all be there
late of Pablo Fanques'fair, what a scene
Over men and horses hoops and garters
and lastly through a hogshead of real fire
In this way Mr. K will challenge the world

The celebrated Mr. K
performs his feats on Saturday at Bishopsgate
The Hendersons will dance and sing
as Mr. Kite flies through the ring, don't be late
Messers K. and H. assure the public
their production will be second to none
And of course Henry the Horse dances the waltz

The band begins at ten to six
when Mr. K performs his tricks without a sound
And Mr. H will demonstrate
ten somersets he'll undertake on solid ground
Having been some days in preparation
a splendid time is guaranteed for all
And tonight Mr. Kite is topping the bill

* Ef þið hlustið vandlega þá er óvart slegið í ride cymbalinn á 54 sekúndu ásamt því að hi-hat slag vantar á 1:24 mín.

"Alveg hreint ágætis helgi..."

Þá er vikan liðin, leið helvíti hratt, en það virðist vera einkenni þessarar borgar. Tíminn sem ég var hérna frá janúar til júní hvarf allavega. Í þessari viku byrjum við í seminars eftir hvern fyrirlestur, sem eru eiginlega bara vinnutímar þar sem maður vinnur verkefni eða þykist vera að því meðan maður gerir eitthvað annað. Búinn að kaupa allar bækur loksins, orðið ágætissafn sem maður er kominn með og nóg framundan að lesa.

Gærdagurinn var svakalegur. Byrjaði á því að ég horfði á Bolton vinna Liverpool með æðislegri spilamennsku, þeir eiga heiður skilinn fyrir að vera leiðinlegasta lið deildarinnar, plús þeir eru með leiðinlegasta stjórann. "Big" Sam Allardyce er auðvitað afkvæmi bolabíts og glæpamanns, og ég er ekki frá því að línuvörðurinn hafi verið á helgartaxta frá Samma. Aukaspyrnan sem hann dæmdi á Reina var svo langt frá því að vera rétt, í endursýningunni sást greinilega að línuvörðurinn var fáránlega staðsettur til að dæma þetta, og er mér gjörsamlega óskiljanlegt hvað maðurinn var að hugsa. Sennilega ekki neitt. Svo fékk orangútinn Ivan Campo boltann í höfuðið í seinna marktækifærinu þeirra í leiknum og skallaði í slána og út, réttilegt mark en mjög ljótt engu að síður og undirstrikaði enn frekar hvað þetta var æðislegur leikur. Liverpoolmenn voru mjög lélegir, því er ekki að neita, en ég kýs að fókusera frekar á alla aðra hluti því að ég er með litaðar skoðanir.

Eftir leikinn fórum ég, Hödds, Óli og Helgi á Carnaby street, sötruðum gefins bjór og spiluðum "Bullshit" (How to lose a guy in 10 days) sem var snilld. Hef aldrei logið jafn mikið á einum degi, enda strangkaþólskur. Svo var haldið heim til Hödds og Óla og spilaður póker þar sem enginn annar en ég tók pottinn (mont). Nokkur Sterlings þar. Eftir að hafa eitrað fyrir okkur þar fórum við niðrá Tottenham Court Road, hittum íslendinga (m.a. Ingu sem var mjög hress í verslunarferð með vinkonu sinni) og drógum þá með okkur í partý og svo á djammið.

Vaknaði síðan klukkan 9 í morgun eftir 3 tíma svefn og græjaði mig fyrir fótbolta í Regent Park. Byrjuðum uppúr 11, 8 helmassaðir íslendingar og spiluðum m.a. við Breta sem við að sjálfsögðu unnum. Um 1 leytið þegar við hættum var ég búinn að ofbjóða líkama mínum svo maður fór þá í slökun sem sér ekki fyrir endann á í augnablikinu. Hef tekið þá ákvörðun að drekka ekki næst fyrr en Bryndís kemur í heimsókn, sem verður eftir 2 vikur. Heil helgi í frí!!

Annars er nóg í gangi, þétt prógramm framundan. Plús venjulega skóli, fótbolti og lyftingar þá er Bryndís á leiðinni eftir ca. 2 vikur, ég var að panta mér far til Ítalíu að heimsækja Kolbrúnu og Kiko þann 18-22 október og svo er búið að plana ferð á Anfield í byrjum Nóvember að sjá Liverpool-Reading, janfvel inní myndinni að gista eina nótt í Bítlaborginni. Verður einmitt ferð frá Liverpoolklúbbnum á þennan leik svo ég býst við stórum hlutum.

En gott í bili, vikulegt update staðreynd og "Hedge Funds: Courtesans of Capitalism" bíður eftir mér uppí hillu.

Þessi helgi fer í metabækurnar, og eiginlega bara vikan.

Skrifa seinna um það, ég á inni smá svefn sem ég þarf að innheimta.